ေတြးခ်င္ရာေတြး၍ ေရးခ်င္ရာေရးသည္။
ျမဴေတြအံုးဆိုင္းေနတဲ့ ခ်စ္စရာ ျမိဳ႕ကေလးက ကၽြန္မရဲ့ ျမင္ကြင္းမွာ တစ္ေျဖးေျဖးနဲ႔ ေပ်ာက္ကြယ္လု နီးျပီ။ မနက္ေစာေစာ ခ်မ္းေအးလွတဲ့ ဒဏ္ေတြရယ္၊ ခပ္ျပင္းျပင္း တိုက္ခတ္လာတဲ့ ေလစိမ္းေတြရယ္က ကၽြန္မရင္ထဲက ခံစားခ်က္ကို ပိုမိုေအာင္ လႈံ႔ေဆာ္ ေပးေနတယ္။ ခြဲခြာျခင္းဆိုတဲ့ အသိေတြ၊ လြမ္းရေတာ့မယ္ ဆိုတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြေၾကာင့္ ဒီႏွစ္ေဆာင္းဟာ ကၽြန္မအတြက္ ပိုေအးေတာ့မွာေပါ့။ အရွိန္ျပင္းျပင္းနဲ႔ ခပ္ျမန္ျမန္ ေျပးေနတဲ့ ကားကေလးက ျမိဳ႕နဲ႔ ေ၀းရာဆီသို႔ ကၽြန္မကို အခ်ိန္နဲ႔အမွ် ေခၚေဆာင္သြားေနတယ္။ ကားေပၚက ခရီးသည္ေတြကေတာ့ ဘယ္လိုအေတြးေတြ ဘယ္လိုစိတ္ကူးေတြနဲ႔ ကားေပၚမွာ ေငးေမာေတြးေတာ ေနတယ္ မသိဘူး။ ကၽြန္မကေတာ့ ကၽြန္မသိပ္ခ်စ္တဲ့ သူ ရွိရာ ျမိဳ႕ကေလးဆီကို မွန္းဆ လြမ္းေမာရင္ ခရီးဆက္လာ ခဲ့ပါေတာ့တယ္။
"ကို"
ဟုတ္တယ္.. ကို ဆိုတာ ကၽြန္မသိပ္ခ်စ္တဲ့ သူ႔ ကို ကၽြန္မရင္ထဲက ေခၚတဲ့ စကားလံုးေလးပါ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မသူ႔ကို တရား၀င္ ေခၚခြင့္ရခဲ့တာေတာ့ မဟုတ္ဘူးရွင့္။ ကၽြန္မရင္ထဲက တိတ္တခိုးေလး စြဲလမ္းရတဲ့ သူ႔ ကို တမ္းတမ္းတတနဲ႔ ေခၚတဲ့ နာမည္ေလးပါ။ ကၽြန္မေလ တစ္သက္မွာ ဒီတစ္ေယာက္ထဲကိုပဲ ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုး ခ်စ္မိတာပါ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မ အခ်စ္ကံေခလို႔ပဲလား ကၽြန္မရဲ့ သတိၱမရွိမႈ ေၾကာင့္ပဲလား.. သူ႔ရဲ့ မ၀ံ့မရဲ ႏိုင္မႈ ေၾကာင့္ပဲလား.. ကၽြန္မခ်စ္တဲ့သူကို ကၽြန္မ ပြင့္ပြင့္ လင္းလင္း ခ်စ္ခြင့္ မရခဲ့ပါဘူး။ တိတ္တခိုးနဲ႔ ဖြင့္မေျပာရဲတဲ့ အခ်စ္ေတြ၊ မ်က္လံုးေလးနဲ႔ အဓိပၸာယ္ ေဖာ္ျပခဲ့ရတဲ့ အခ်စ္ေတြ၊ သူလာရာလမ္း မွန္းဆေငးခဲ့ရတဲ့ ေန႔ရက္ေတြဟာ ကၽြန္မ အတြက္ေတာ့ ဘယ္လိုမွ ဖ်က္မရတဲဲ့ မွတ္တမ္းေတြပါ။
သူနဲ႔ ကၽြန္မ စေတြ႔တဲ့ အခ်ိန္ဟာ ဒီလိုေဆာင္းရာသီရဲ့ ျမဴေတြဆိုင္းေနတဲ့ မနက္ခင္း တစ္ခုမွာေပါ့။ ၀တၳဳေတြ၊ ရုပ္ရွင္ေတြ ထဲကလို ခပ္ဆန္းဆန္းနဲ႔ ဇတ္လမ္းဆန္ဆန္ ေတြ႔ခဲ့ၾကတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ မနက္ခင္းကို ကၽြန္မ သတိရေနတယ္။ မနက္ေစာေစာ ထလမ္းေလွ်ာက္ရင္း သူ႔ကို ကၽြန္မ အမွတ္မထင္ လွမ္းေတြ႔ခဲ့တာပါ။ ျမဴႏွင္းေတြၾကားမွာ သူေပၚလာတာဟာ ကၽြန္မအတြက္ေတာ့ လင္းလက္တဲ့ နတ္သား တစ္ပါးအလား ထင္မွတ္မွားစရာပါပဲ။ လမ္းေလွ်ာက္ေနရင္း ေရ့ွကေန ဘြားခနဲ ေျပးထြက္လာတဲ့သူ႔ကို ျမင္ရခ်ိန္မွာ ကၽြန္မရင္ေတြ တစ္ဒိတ္ဒိတ္ ခုန္ေနခဲ့တယ္။ ဘုရားေရ.. ျမင္ျမင္ခ်င္း ခ်စ္တယ္ဆိုတာ ဒါမ်ိဳးလားဟင္… ေနာက္ေတာ့ သူ႔ကိုတမ္းတတဲ့ စိတ္ေတြ၊ ထိမ္းခ်ဳပ္မရေအာင္ ေတြ႔ခ်င္ေနတဲ့ စိတ္ေတြနဲ႔ အိပ္မရ ညေပါင္းမ်ားစြာကို ကၽြန္မ ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ရတယ္။ အိပ္မက္ေတြရဲ့ အခါခါ ႏွိပ္စက္မႈ ဒဏ္ေတြကို ကၽြန္မ ခါးစည္း ခံခဲ့ရတယ္… "ကို" .. ကၽြန္မကို ေနာက္တစ္ခါေလာက္ေတာ့ ဆံုခြင့္ေလးေပးပါ ကို ရယ္….
မနက္ မနက္ လမ္းထေလွ်ာက္မွာ ပ်င္းတဲ့ ကၽြန္မ ခုေတာ့ သူလာရာလမ္းကို မွန္းဆရင္း ျမဴေတြၾကားမွာ တိုးေ၀ွ႔ေနတတ္ျပီ… စစေတြ႔ခ်င္းလို ျမဴေတြၾကားမွာ သူေပၚလာေလမလား ေမွ်ာ္လင့္ရင္ မိနစ္ေတြကို ေရတြက္တတ္လာ ခဲ့ျပီ.. အင္း ကံၾကမၼာရယ္.. ဘာေၾကာင့္မ်ား ကၽြန္မကို ႏွိပ္စက္ခ်င္ရတာတုန္း… ဒီလိုနဲ႔ မေတြ႔တဲ့ ရက္ေတြမ်ားလာေတာ့ ကၽြန္မပဲ လက္ေလွ်ာ့လိုက္ရေတာ့ တာေပါ့.. အင္း.. အိမ္မွာပဲ ေစာင္ျခံဳေကြးျပီး အေတြးနယ္ခ်ဲ႔တာ ေကာင္းပါတယ္ေလ….
*******************************************************************************
"မေမပုလဲ ဆိုတာ ဒီအိမ္မွာ ေနပါသလား ခင္ဗ်ာ" …
တစ္ရက္ ကၽြန္မ ရံုးသြားခါနီး အိမ္ေရ့ွက ေအာ္သံေၾကာင့္ ဘယ္သူမ်ား ပါလိမ့္ဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႔ အိမ္ေရ့ွကို ထြက္လာခဲ့မိတယ္… အလို.. ဘုရားေရ.. ကၽြန္မရင္ထဲက သူ.. ကၽြန္မ သိပ္ခ်စ္မိေနတဲ့ သူ.. ကၽြန္မ အျမင္မ်ား မွားသလားလို႔ မ်က္လံုးကို ေသခ်ာ ပြတ္ျပီး ၾကည့္လိုက္မိတယ္။ ေသခ်ာပါတယ္ သူမွ သူအစစ္ပါ.
" ေမပုလဲ ဆိုတာ ကၽြန္မပါရွင့္.. ဘာကိစၥမ်ား ရွိပါသလဲဟင္"
" ဟုတ္ကဲ့ ညီမဆီကို လူၾကံဳေရာက္လာလို႔ လာေပးတာပါ ခင္ဗ်ာ"
" ရွင္.. အကိုက ဘယ္သူမ်ား ပါလိမ့္ရွင္.. ေဖေဖတို႔ ေပးလိုက္တဲ့ လူၾကံဳမ်ားလား"
" ကၽြန္ေတာ္က ေဒၚမီမီရဲ့ တူပါ ခင္ဗ်ာ.. ျပန္ေရာက္တာ တစ္ပတ္ေလာက္ပဲ ရွိပါေသးတယ္.. ဒါေၾကာင့္ ညီမ မသိတာေနမွာပါ"
" ေၾသာ္ အန္တီ မီမီ တူလား.. ဟုတ္ကဲ့ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္"
အန္တီမီမီီ ဆိုတာ ကၽြန္မ ေမေမရဲ့ အခ်စ္ဆံုး သူငယ္ခ်င္း.. ဒီျမိဳ႕မွာ တာ၀န္လာက်တဲ့ ကၽြန္မကို ေစာင့္ေရွာက္ေပးေနတဲ့ အန္တီေပါ့။ ၾကည့္ပါအံုး သူတို႔အိမ္ကို တစ္ပတ္ေလာက္ မသြားပဲ ေနခ်ိန္မွာ ကၽြန္မရဲ့ ရင္ခုန္သံေလးေတြြ အဲမွာ ေရာက္ေနလိမ့္မယ္ ဆိုတာ ကၽြန္မ ထင္ေတာင္ မထင္ထားမိပါလား… အဲ.. ဘုရားေရ ကၽြန္မ သတိမထား မိလိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ကၽြန္မရဲ့ မသိစိတ္က ညေနရံုးဆင္းရင္ အန္တီတို႔အိမ္ကို ၀င္ဖို႔ေတာင္ အစီအစဥ္ ခ်ျပီး ပါပေကာလား.. ေကာင္းေရာ !
ေနာက္ေတာ့ သူနဲ႔ ကၽြန္မ ရုပ္ရွင္ေတြထဲကလို ခင္မင္ ရင္းႏွီးခဲ့ၾကပါတယ္။ သူ႔ရင္ထဲမွာေတာ့ ဘယ္လိုေနမလဲ မသိဘူး။ ကၽြန္မရဲ့ သံေယာဇဥ္ေတြကေတာ့ ထပ္ထပ္တိုးကာ သူနဲ႔ေတြ႔ေလတိုင္း ရင္ခုန္သံေတြ ျမန္ေနတတ္ေတာ့တာေပါ့။ တစ္ကယ္ပါ.. ယံုပါ ကို.. အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ ကၽြန္မ ႏွလံုးသားဟာ ကို႔ကို ေတြ႔မွ ၀ုန္းဒိုင္းက်ဲျပီး ႏိုးထ လာခဲ့ရတာပါ။ တည္ျငိမ္ေနတဲ့ ရင္ခုန္သံေတြကို လိႈင္းထေအာင္ လုပ္ခဲ့တာဟာလည္း ကိုလို႔ ကၽြန္မ တိတ္တခိုး ေခၚရတဲ့ ရွင္ပဲေပါ့လို႔။ ကၽြန္မေလ..ကို႔ အေၾကာင္းေတြးရင္း ညေပါင္းမ်ားစြာကို ျဖတ္ေက်ာ္တတ္ေနျပီ။ အိပ္မက္ေတြကို ဇတ္လမ္းဆင္တတ္ေနျပီ။ အသက္ရႈသံေတြကို ဘာသာျပန္တတ္ေနျပီ.. ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မ မလုပ္တတ္တာ တစ္ခုေတာ့ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ဒါကေတာ့ သူ႔ရဲ့ အၾကည့္ေတြကို ဘယ္လိုမွ အဓိပၸာယ္ ေဖာ္လို႔ မရတာပဲေပါ့။
*******************************************************************************
"ပုလဲ ဘာျဖစ္ေနတုန္းကြ ရႊင္ရႊင္လန္းလန္းလည္း မရွိပါလား"
"မနက္က အိမ္က ဖုန္းလာလို႔ အကိုရဲ့.. ေမေမ ေနမေကာင္းဘူးတဲ့.. စိတ္အရမ္းပူတာပဲ"
"ဟုတ္လား..ဘာျဖစ္တာတဲ့လဲ.. သိပ္လည္း စိတ္မပူပါနဲ႔ ေကာင္းသြားမွာပါ"
"ေမေမက ေနမေကာင္းျဖစ္ခဲတယ္.. ခု ဘာျဖစ္တာလဲ မသိဘူး.. စိတ္မပူပဲ ေနလို႔ ရမလား"
"ေၾသာ္ ပူမေနနဲ႔ကြ ညီမေလးေရ.. ပူတာ မေကာင္းဘူး လူဦးေရတိုးတယ္.. ဒီေလာက္ ကုန္ေစ်းႏႈန္းတက္ေနတာ လူဦးေရတိုးေတာ့ ဘယ္ေကာင္းမလဲကြ ဟားဟား"
"အာ လူဆိုးးးးး စိတ္ညစ္တာကို စစရာလား.."
ကၽြန္မ စိတ္ညစ္ေနခ်ိန္ေတြမွာ အဲလိုေပ်ာ္လာေအာင္လည္း လုပ္ေပးတတ္ေသးရဲ့။ သူ႔ရဲ့ အေျပာေလးေတြ၊ သူသံုးတဲ့ စကားလံုးေလးေတြ သူကၽြန္မကိုၾကည့္တဲ့ ရီေ၀ေ၀ အၾကည့္ေတြေအာက္မွာ ကၽြန္မဟာ အခ်ိန္နဲ႔အမွ် က်ဆံုးခဲ့ရတာပါ။ ကၽြန္မအားငယ္ ေနခ်ိန္ေတြမွာ အျမဲအားေပးတယ္.. ေမေမတို႔ကို လြမ္းေနခ်ိန္ေတြမွာ စကားလံုးေတြနဲ႔ ႏွစ္သိမ့္ေပးတယ္.. ကၽြန္မေပ်ာ္ေနခ်ိန္ေတြမွာ ကၽြန္မနဲ႔အတူ လိုက္ေပ်ာ္ေပးတယ္။ အရာရာတိုင္းဟာ ကၽြန္မအတြက္ေတာ့ ရူးမတတ္ေပ်ာ္ရႊင္ ခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။ ကၽြန္မရဲ့ အထီးက်န္ ဘ၀ေလးထဲကို သူ႔ကို ေရာက္လာေစတဲ့ ေလာကပါလ နတ္မင္းၾကီးမ်ားကိုလည္း ေက်းဇူးတင္မိပါရဲ့။ သူနဲ႔ဆံုေအာင္ ဖန္တီးေပးတဲ့ ကံၾကမၼာကိုလည္း ေက်းဇူးတင္မိပါရဲ့။ ဒါေပမယ့္ ေက်းဇူး မတင္မိတာ တစ္ခုက ကၽြန္မ သူ႔ အေပၚမွာ ထားတဲ့ သေဘာထားေတြကို နည္းနည္းေလးမွ ရိပ္မိေအာင္ လုပ္မေပးတာကိုေပါ့. ဒါမွ မဟုတ္ တမင္မ်ား မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနေလသလား ကို ရယ္.. ကၽြန္မကို ရူးေအာင္ေတာ့ မလုပ္ရဘူးေလ ေနာ္..
*******************************************************************************
" အမ္ ဘာျဖစ္ေနတာလဲ ပုလဲရ ၾကည့္လွ ခ်ည္လား ဘာလဲ ဒီေန႔ ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ ေခ်ာေနလို႔လား"
" ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူး.. တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မ်ား အကိုနဲ႔ ေ၀းသြားခဲ့ရင္ ဆုိတာကို ေတြးေနတာပါ"
" အဲ ေ၀းရတာကေတာ့ လူတိုင္းပါပဲ ညီမေလးရယ္.. ေတြ႔ေနခ်ိန္မွာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနေပါ့"
" ပုလဲေလ.. အကိုနဲ႔ တစ္သက္လံုး ဒီလိုပဲ ေနသြားခ်င္တယ္ အကိုရယ္.. တစ္ခါ တစ္ေလ အကိုနဲ႔ ေ၀းရမွာကို ေၾကာက္တယ္"
"ဟဲ့ ေကာင္မေလး ဘာေတြ ေျပာေနတာတုန္း အကိုက ေသမွာ မို႔လို႔လား က်န္းမာေရး ေကာင္းပါေသးတယ္ကြ.. ဒီမွာ ပုလဲ အကို႔ကို ပုလဲ ခင္တာ အကိုသိပါတယ္ကြ.. အကိုလည္း ပုလဲကို အရမ္းခင္ပါတယ္.. စိတ္ခ် အကို႔တစ္သက္ ပုလဲကို ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ဘူးေနာ္."
ခင္တယ္တဲ့.. သူက ကၽြန္မကို ခင္တယ္ဆိုပါလား။ ကၽြန္မရဲ့ အၾကည့္ေတြကို မရိပ္မိဘူးလား ကို ရယ္။ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ရဲ့ ေျပာရခက္တဲ့ သေဘာထားေတြကို နားမလည္ေပးႏိုင္ ဘူးလားဟင္။ ကၽြန္မေလ အကို႔ကို ခင္တာမဟုတ္ဘူး ခ်စ္တာ.. ရင္ထဲက ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုးကို ခ်စ္ေနတာပါ… အစဥ္အလာေတြၾကားမွာ ေနေနရတဲ့ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ရဲ့ ဖြင့္မေျပာရဲတဲ့ အျဖစ္ေတြ၊.. ခံစားခ်က္ကို မ်က္လံုးနဲ႔ သရုပ္ေဖာ္ရတဲ့ အေျခအေနေတြကို အကိုသိလ်က္နဲ႔ မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနရက္တယ္.. ဒါမွမဟုတ္ သူ႔မွာ ခ်စ္သူမ်ား ရွိေနလို႔လား.. ဘုရားေရ.. မဟုတ္ပါေစနဲ႔.. သူခ်စ္တဲ့သူဟာ ကၽြန္မပဲ ျဖစ္ပါေစ.. ကၽြန္မေလ သူ႔ကို တစ္သက္လံုး ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ ျပဳစုပါ့မယ္.. နားလည္ေပးပါ့မယ္.. အရွင္ဘုရား သူ႔ကိုေလ ကၽြန္မကို ခ်စ္လာေအာင္ အင္အားေတြ ေပးသနားေတာ္ မူပါ ျမတ္စြာ ဘုရားရယ္…
ခ်စ္တယ္ဆိုတဲ့ ခံစားခ်က္ကို လူတိုင္းၾကံဳဖူး ၾကမွာပါ။ ရွင္တို႔ေတြ ဘယ္လိုအဓိပၸာယ္ ဖြင့္ဆိုၾကပါသလဲ.. ကိုယ္ကခ်စ္သေလာက္ ကိုယ့္ကို ျပန္ခ်စ္တဲ့သူမ်ိဳးနဲ႔ ေရာ ရွင္တို႔ေတြ ၾကံဳဖူးၾကပါသလား.. တစ္ဖက္သတ္ အခ်စ္ကိုေရာ ရွင္တို႔ေတြ နားလည္ၾကပါသလား… တစ္ကယ္ေတာ့ ကၽြန္မရင္ထဲမွာ ျဖစ္တည္ေနတဲ့ အခ်စ္ေတြဟာ ေဖာ္ျပရခက္တဲ့ တစ္ဖက္သတ္ အခ်စ္ေတြပါ.. ကၽြန္မေလ သူ႔ကို ခ်စ္တဲ့အခ်ိန္ကစျပီး သူ႔ကို စိတ္ခ်မ္းသာေစခ်င္ခဲ့တယ္.. သူ႔အေၾကာင္းေတြးေနရရင္ စိတ္ထဲက အလိုလိုေပ်ာ္တယ္.. သူတစ္ခုခုကို အလိုမက်မွာကို ၾကိဳတင္ေတြးပူရင္ သူ႔အတြက္ ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ ေနထိုင္ေပးခဲ့တယ္.. တိုက္ဆိုင္တဲ့ အခ်ိန္တိုင္း သူ႔ကို သတိရတတ္သလို မတိုက္ဆိုင္ပဲလဲ ၾကံဖန္ လြမ္းတတ္လာတယ္.. တစ္ကယ္ေတာ့ ျပန္ေတြးၾကည့္ရင္ ဒါေတြဟာ ကိုယ့္ဟာကို ရွာတဲ့ ဒုကၡေတြပါ.. ဒါေပမယ့္ ရွင္တို႔သိၾကလား ဒီဒုကၡေတြက ခ်ိဳျမိန္တယ္ ဆိုတာကိုေလ။ တစ္ခါတစ္ေလေတာ့ ရင္ထဲမွာ ပူေလာင္တာေပါ့… ေၾသာ္ ရွင္တို႔ကလည္းေနာ္ ျမတ္စြာဘုရား ေတာင္ေဟာထား ေသးတာပဲ 1500 ကိေလသာတဲ့.. ကိေလသာေတြက ပူတယ္ေလ.. ပူထုဇဥ္မွန္ရင္ေတာ့ ခံၾကအံုးေပါ့ရွင္.. ပါးပါးေလးပါ.. ဟုတ္တယ္ဟုတ္!
"အကို ဒီဘ၀မွာ ဒီအတိုင္းပဲ ေနေတာ့မွာလား ဟင္"
" ေဟ ဒီအတိုင္း မေနလို႔ ကင္းျမီးေကာက္ ေထာင္ေနရမွာလား ကြ"
" ဟုတ္ဘူးေလ အကိုရဲ့ မိန္းမေလး ဘာေလး ယူဖို႔ မစဥ္းစား ေတာ့ဘူးလား.. ခ်စ္တဲ့သူေရာ မရွိဘူးလား ဟင္"
" ဟားဟား ငါ့ညီမေလးက သူ႔အကိုကို အိမ္ေထာင္ ခ်ေပးခ်င္တာကို.. တစ္ကယ္ေတာ့ ပုလဲရယ္ အိမ္ေထာင္ဆိုတာ လြတ္လမ္း မရွိတဲ့ေထာင္ပါ.. ကိုယ္ဒီေထာင္ထဲေတာ့ မ၀င္ပါရေစနဲ႔ေနာ္"
" အင္ အကို႔အတုိင္းသာဆို အကို႔ကို ေမြးမိတဲ့ အကို႔ အေဖနဲ႔ အေမေတာ့ ဒုကၡပဲေနာ္.. ဘာေၾကာင့္မ်ား အဲလိုေတြးရတာပါလိမ့္ အကိုကလဲ"
" အင္း စတာပါ ပုလဲရယ္.. အကိုတစ္ေယာက္ထဲပဲ ေနခ်င္တယ္.. တစ္ေယာက္ထဲေနတာေတာင္ ဘ၀က ဒီေလာက္ရႈပ္တာ.. ႏွစ္ေယာက္သံုးေယာက္ဆုိ ပိုရႈပ္ေတာ့မွာေပါ့.. အကို ဒီအတိုင္းေလး ေအးခ်မ္းေနပါတယ္ ညီမေလးရယ္.. အကို၀ါသနာပါတဲ့ သစ္ပင္စိုက္တဲ့ အလုပ္ကို ခုလုပ္ေနရျပီ.. ဒီျမိဳ႕ေလးမွာ ေအးေအးေလး ေန ေနရျပီ.. အကို႔အတြက္ ဘာမွမလိုပါဘူး ညီမေလးရယ္"
" အင္း အကိုကလည္းေနာ္ အသက္ၾကီးေတာ့ အထီးက်န္လာမွာေပါ့ အကိုရယ္.. ဒါမွမဟုတ္ အကို႔မွာ အတိတ္ဆိုးေတြမ်ား ရွိေနတာလားဟင္"
" တစ္ကယ္ေတာ့ အထီးက်န္တယ္ဆိုတာ လူေတြရဲ့ သတ္မွတ္ခ်က္ေတြပါ ညီမေလးရယ္.. ကိုယ္ေနတတ္ရင္ ေလာကဟာ ေက်နပ္စရာၾကီးပါကြာ.. အတိတ္ဆိုးဆိုတာကေရာ ဘယ္လို သတ္မွတ္မလဲ.. သူကဆိုးေနေပမယ့္ ကိုယ္က ေနတတ္ရင္.. ကိုယ့္အတြက္ေျဖသိမ့္တတ္ရင္ ထင္သေလာက္ မဆိုးေတာ့ပါဘူး.. ေနာက္ျပီး ဒီတစ္သက္ အကို႔ကို ခ်စ္တဲ့ မိန္းကေလးလည္း ေတြ႔ေတာ့မယ္ မထင္ပါဘူးကြာ"
" အင္ အကိုကလည္း ဘယ္ေျပာလို႔ရမလဲ.. အကို႔နားမွာ အကိုမသိေပမယ့္ ခ်စ္ေနသူေတြ ရွိရင္ရွိမွာေပါ့.. ေနာက္တစ္ခါေလာက္ ျပန္မခ်စ္ၾကည့္ခ်င္ ေတာ့ဘူးလားဟင္ အကို"
" ဟားဟား ငါ့ညီမေလးက သူ႔အကိုကို ေတာ္ေတာ္ မိန္းမေပးစားခ်င္ေနတာပဲ.. ညည္းေလးသာ ရွာ..ၾကားလား"
" ရွာခ်င္တယ္ အကိုေရ.. ဒါေပမယ့္ သူက မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနေတာ့ ခက္တယ္ရွင့္"
အြန္႔.. သူ႔အနားမွာ ဒီေလာက္ခ်စ္စရာ ေကာင္းတဲ့ ေကာင္မေလး ရွိေနတာ မသိပဲေတာ့ ေနမွာ မဟုတ္ပါဘူးေနာ္.. ထားပါေတာ့ေလ ကၽြန္မထိုက္နဲ႔ ကၽြန္မကံေပါ့.. ဒီေရခဲတံုးၾကီးကိုမွ ကၽြန္မက ခ်စ္ေနမိတာကို… အင္း ကိုရယ္. ကို႔အနားမွာ ေနခြင့္ရတာေလးကိုပဲ ေက်နပ္လွပါျပီ.. ဒါေပမယ့္ ဒါေပမယ့္ေလ.. ကံၾကမၼာက ကၽြန္မကို ဒီအတိုင္း မထားဘူးရွင့္.. ကၽြန္မကို ကိုနဲ႔ေ၀းရာကို ပို႔မယ့္ ကံၾကမၼာက ကၽြန္မဆီ ေနာက္တစ္ေခါက္ လာခဲ့ျပီေလ..
" သမီးေရ ပုလဲ.. သမီးေတာ့ ၀မ္းသာစရာပဲ.. သမီး ေမေမလည္း ေတာ္ေတာ္ ၀မ္းသာေနမွာ မဟုတ္ရင္ တစ္ရက္ တစ္ရက္ သမီး အဆင္ေျပလား ဖုန္းဆက္ေမးရတာ အေမာ"
" ဘာေၾကာင့္လဲ အန္တီီရဲ့"
" သမီးတင္ထားတဲ့ ေျပာင္းေရႊမိန္႔ေလ ေရာက္လာျပီ သမီးရဲ့.. သမီးေနတဲ့ျမိဳ႕ကို ေျပာင္းရမယ့္ Transfer Order က်လာျပီေလ.. ဒီေတာ့ ေျပာင္းဖို႔သာ လုပ္ထားေတာ့ သမီးေရ..ညည္းပဲ ဒီျမိဳ႕မွာ ပ်င္းတယ္ဆိုျပီး တင္ထားခဲ့ ျပီးေတာ့.. အန္တီတို႕ကေတာ့ သမီးလို ေတာ္တဲ့သူကို ဆံုးရံႈးရမွာ ႏွေျမာတာေပါ့့"
ကၽြန္မရံုးက ကၽြန္မရဲ့ အထက္လူၾကီး လာေျပာေတာ့ ကၽြန္မ ၀မ္းသာရမွာလား ၀မ္းနည္းရမွာလားဟင္.. ကၽြန္မဒီျမိဳ႕ေလးကို ေရာက္စတုန္းက ဒီေနရာေလးက ေခါင္လို႔၊ ပ်င္းစရာ ေကာင္းလို႔ဆိုျပီး ေရာက္ျပီး သိပ္ေတာင္ မၾကာလိုက္ဘူး.. ေျပာင္းေရႊ႔ဖုိ႔ ေလွ်ာက္လႊာ တင္ခဲ့တယ္.. ေဟာခု ဒီေနရာေလးမွာလည္း ေပ်ာ္ေရာ.. ကၽြန္မခ်စ္တဲ့သူကိုလည္း ေတြ႔ေရာ.. ကၽြန္မကို သူနဲ႔ေ၀းရာကို ေခၚထုတ္ဖို႔ ကံၾကမၼာက ေစခိုင္းျပန္တယ္.. ကၽြန္မ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ.. ဒီတစ္ခါ ထြက္သြားရရင္ ေနာက္တစ္ေခါက္ ျပန္ဆံုဖို႔ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ မလြယ္တဲ့ ကိစၥရွင့္။ ေမေမတို႕ကလည္း ဇြတ္.. ကၽြန္မကို ဒီထိလာၾကိဳမယ္ တဲ့ေလ.. သူ႔သူငယ္ခ်င္းကိုလည္း ေတြ႕ခ်င္ရွာမွာေပါ့… ကၽြန္မကို ဒီေနရာေလးမွာပဲ ျပန္ထားေပးပါ ေျပာရေအာင္လည္း ဒါက ကေလးကစားပြဲ တစ္ခု မဟုတ္ျပန္ဘူး။ ဘုရားေရ… ကၽြန္မ ဘာလုပ္ရမလဲ.. ကၽြန္မကို အခ်စ္နဲ႔ ဆံုဆည္းခြင့္ကို ဘယ္ေတာ့မွ မေပးၾကေတာ့ဘူးလား.. ကၽြန္မကို ကယ္ၾကပါ.. ကၽြန္မေလ လြမ္းရမွာကို အရမ္းေၾကာက္ေနမိလို႔ပါ။
ေနာက္ရက္ နည္းနည္းေလာက္ၾကာေတာ့ ေမေမတို႔ ေရာက္လာၾကတယ္.. ကၽြန္မလည္း မတတ္သာေတာ့တဲ့ အဆံုး အေျပာင္းအေရြ႔ကိစၥနဲ႔ အလုပ္မ်ားေနရတယ္။ မျပန္ခင္ တစ္ရက္မွာ အန္တီမီမီတို႔က ကၽြန္မရယ္ ေမေမရယ္ကို ထမင္းဖိတ္ေကၽြးတယ္.. ဒါဟာ ကၽြန္မနဲ႔သူ ေနာက္ဆံုးေတြ႔ရတဲ့ အခိုက္အတန္႔ေလးပါ။ ဒီလိုေ၀းလံလွတဲ့ ေနရာကို ကၽြန္မအေနနဲ႔ ေနာက္တစ္ေခါက္ ျပန္ေရာက္ႏိုင္စရာ အေၾကာင္းရွိခဲလွသလို.. သစ္ပင္စိုက္ျပီး ဘ၀ကိုျမွပ္ႏွံခ်င္တဲ့ သူၾကီးကေရာ ကၽြန္ကို တစ္ကူးတစ္က လာေတြ႔မယ္တဲ့လား… ကၽြန္မ ရင္ေမာရပါတယ္.. အဲဒီေန႔က ကၽြန္မနဲ႔သူ စကားေျပာျဖစ္ၾကတယ္..
" ညီမေလး လမ္းမွာ ဂရုစိုက္သြားေနာ္"
" ဟုတ္ကဲ့ပါ အကို.. ကၽြန္မကေတာ့ အကို႔ကို လြမ္းရေတာ့မွာေပါ့"
" ဟားဟား ဒီလို မေျပာပါနဲ႔ကြ ဟိုကိုေရာက္ေတာ့ ေမ့သြားမယ့္ သူကမ်ားေနာ္"
" မဟုတ္ဘူးအကို ကၽြန္မေလ အကို႔ကို တစ္သက္လံုး သတိရေနမွာ သိလား"
" အင္းပါ ပုလဲရယ္.. ကိုယ္လည္း သတိရေနမွာပါ"
" အကို ကၽြန္မကို ေျပာစရာ စကားေလးမ်ား မရွိဘူးလားဟင္"
ကၽြန္မေလ ဘယ္လိုမွ ထိမ္းခ်ဳပ္လို႔ မရေတာ့ဘူး.. သူနဲ႔ စကားေျပာေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ မ်က္ရည္၀ဲတက္လာတယ္.. ကၽြန္မသူ႔ကို စကားေတြ အမ်ားၾကီး ေျပာခ်င္ေနတယ္.. ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မ ဘာလုပ္ရမလဲ.. ကၽြန္မ ဘာမွ ေျပာမထြက္ဘူ.. သူ႔ဆီကလည္း တစ္ခုခုၾကားခ်င္ေနတယ္.. ကၽြန္မေလ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ျပည့္ေနတဲ့ မ်က္၀န္းေတြနဲ႔ သူ႔ကို စိုက္ၾကည့္ေနမိတယ္.. ရွာလိုက္ပါကို..ကိုရွာတတ္ရင္ ခ်စ္ရည္ရႊန္းလဲ့ေနတဲ့ မ်က္လံုးအစံုကို ေတြ႔ရမွာပါ.. ကိုသာ နားလည္တတ္ရင္.. ကိုသာ လ်စ္လ်ဴမရႈတတ္ခဲ့ရင္ သိပ္ေကာင္းမွာ. .ခြဲခြာရခ်ိန္ထိ ကၽြန္မကို ေနမထိ ထုိင္မသာ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္အံုးမလို႔လားဟင္…! ကၽြန္မ စိတ္ေက်နပ္ ေစတဲ့ စကားေလး တစ္ခြန္းေလာက္ေတာ့ ကၽြန္မကို ႏွစ္သိမ့္တဲ့ အေနနဲ႔ ျဖစ္ျဖစ္ ေျပာေပးပါကို.. ေဟာ ကိုေျပာေတာ့မယ္.. သူဘာေျပာမလဲ… ကၽြန္မ ရင္ေတြခုန္ေနခဲ့တယ္…ေျပာပါ.. ေျပာလိုက္စမ္းပါ ကုိရယ္…
" က်န္းမာေရးကို ဂရုစိုက္ပါ.. ဘုရား တရားလည္း မေမ့နဲ႔ေပါ့ ပုလဲရယ္ ေနာ္" တဲ့.. ေသျပီဆရာ..ေသလိုက္ေတာ့ ေမပုလဲေရ…ဒီတစ္သက္ နင္ေတာ့ သူ႔ကို ေမွ်ာ္လင့္မေနနဲ႔ေတာ့..
ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ပါ.. ကၽြန္မ ဘ၀မွာ ကၽြန္မခ်စ္တဲ့သူကို ေတြ႔ခဲ့ရတဲ့ ေနရာေလးကို ေတာ့ ကၽြန္မ ဒီတစ္သက္ ေမ့ေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူးရွင္.. ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ မရွိေတာ့တဲ့..ဗလာက်င္းေနတဲ့ ရင္ဘတ္အစံုနဲ႔ ကၽြန္မခြဲခြာျခင္းကို စတင္ရေတာ့မွာေပါ့။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကၽြန္မ တိတ္ကေလး ဆုေတာင္း မိပါတယ္.. ကၽြန္မကို ခ်စ္ပါလို႔လဲ သူ႔ကို မေတာင္းဆိုခ်င္ေတာ့ပါဘူး… ကၽြန္မလည္း သူ႔ကုိ မုန္းေမ့ဖို႔ မၾကိဳးစား ခ်င္ေတာ့ပါဘူး.. သူ႔ႏွလံုးသားရဲ့ တစ္ေနရာမွာ ကၽြန္မကို ထည့္ထားေပးပါ ကိုရယ္.. ေမပုလဲ ဆိုတဲ့ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ကို သတိရေနေပးပါ…။၊
