Showing posts with label ရင္တြင္းျဖစ္ေလးေတြ. Show all posts
Showing posts with label ရင္တြင္းျဖစ္ေလးေတြ. Show all posts

Thursday, January 8, 2009

If you see your boyfriend walking with another girl....!!

မိန္းကေလး စုမိၿပီဆိုလွ်င္ ဟိုေရာက္ ဒီေရာက္ စကားမ်ားတတ္တာ သဘာ၀။ ဖက္ရွင္အေၾကာင္း၊ အစားအေသာက္ေတြအေၾကာင္းကေန သမီးရည္းစားေတြ အေၾကာင္းထိ ေျပာတတ္ၾကသလို၊ မိန္းမခ်င္းခ်င္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေတြလည္း ေဆြးေႏြးတတ္ၾကတာေပါ့။ ဒီလိုပါပဲ.. ဟိုေန႔က သူငယ္ခ်င္းေတြ စုမိၿပီး ေထြရာေလးပါ စကားမ်ားျဖစ္ၾကတယ္။ စလိုက္တာကေတာ့ ငါအခု ဘာေက်ာင္းတက္ေနတယ္၊ ဒါၿပီးရင္ ဘာဆက္လုပ္မယ္ ဆုိတာကိုေတာ့ စေျပာၾကတာပဲ။ ေနာက္ေတာ့ ဘယ္သူက ဘယ္လိုစၿပီး ေျပာလိုက္တယ္ မသိဘူး.. အခ်စ္အေၾကာင္း ေရာက္သြားေလရဲ႕။

ေယာက်ၤားေတြက မေကာင္းဘူးလို႔ ေျပာၿပီး အဲဒီ ေယာက်ၤားေတြနဲ႔ ကင္းကင္းမေနႏိုင္ၾကတာဟာလည္း မိန္းမေတြပါပဲရွင္။ ေၾသာ္ အလုပ္ထဲမွာ၊ ေက်ာင္းမွာ၊ စီးပြားေရး လုပ္တဲ့ေနရာမွာလည္း ေယာက်ၤားေတြနဲ႔ ရင္ေဘာင္တန္းရတယ္ မဟုတ္လားရွင့္။ အိမ္မွာေတာင္ အေဖေတြ ေမာင္ေလးေတြ ရွိတတ္ၾကေသးတယ္ေလ.. ဟုတ္တယ္ မဟုတ္လား။ အဲလို အဲလိုနဲ႔ ေျပာေနၾက ဆိုေနၾကတုန္း ေမးခြန္းေလး တစ္ခုထြက္လာလို႔ ကၽြန္မ အားလံုးေသာ သူငယ္ခ်င္း မိန္းကေလးမ်ားကို ေမးလိုက္မိတယ္။

"ကိုယ့္ ခ်စ္သူကို ေနာက္ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္နဲ႔ လမ္းမွာ တြဲလာေနတာကို ေတြ႔ရင္ ဘာလုပ္မွာလဲ" လို႔! ကၽြန္မေျပာတဲ့ ေနာက္ေကာင္မေလးက သူတို႔ရဲ႕ ေနာက္ရည္းစား တစ္ေယာက္ကို ေျပာတာပါ။

အေျဖေတြကေတာ့ အမ်ိဳးမ်ိဳးပါပဲ…..

"ငါ သာဆိုရင္ေတာ့ အဲေနရာမွာတင္ ပြဲက ျပတ္သြားမွာ"

"ေတြ႔ၾကည့္လိုက္ေလ.. ၿပံဳးၿပံဳးႀကီး ၾကည့္ေပးလိုက္မယ္.. ေနႏွင့္အံုးေပါ့ကြာ ဆိုတဲ့ ပံုစံနဲ႔"

"အမေလးေလး ငါးေလာင္းၿပိဳင္ လူသတ္မႈထက္ကို ဆိုးသြားမွာ ဘာမွတ္တုန္း"

"ငါသာဆိုရင္ သြားႏုတ္ဆက္ၿပီး မိတ္ဆက္ေပးအံုးေလလို႔ ေျပာမိမွာပဲ"

"ကိုယ့္ရည္းစားကိုေတာ့ ဘာမွ မလုပ္ပါဘူးေအ.. အဲဒီမိန္းမကို ပါးသြားခ်လိုက္မယ္" (ဘုရား၊ ဘုရား)

ကိုယ္စတဲ့ ေမးခြန္းက ေနာက္ေတာ့လည္း ကိုယ့္ဘက္ျပန္လွည့္လာေရာ…."ေနပါအံုး နင္ဆိုရင္ေကာ ဘာလုပ္မွာတုန္း"

ကၽြန္မဆိုရင္ေကာ ဘာလုပ္မွာလဲ… ????????? တစ္ကယ္လို႕မ်ား ကိုယ္ခ်စ္ရတဲ့ ေယာက်ၤားတစ္ေယာက္က ကြယ္ရာမွာ ေနာက္ေကာင္မေလးေတြနဲ႔ ရႈပ္ေနတာကို သိခဲ့ရင္၊ မေတာ္တဆ လမ္းမွာ သူတို႔နဲ႔ တြဲသြားတာနဲ႔ ဆံုခဲ့ရရင္ ကၽြန္မ ဘာလုပ္မိမွာလဲ။ ကၽြန္မသူတို႔ကို တစ္ကယ့္စိတ္ခံစားခ်က္အတိုင္း အေျဖေပးလိုက္ပါတယ္။

"ငါ သာဆိုရင္ ေျပးပုန္းမွာ..၊ ငါ ခ်စ္တဲ့လူ ေပ်ာ္ဖို႔အတြက္ ငါ ဘာေတြပဲ သိထား သိထား၊ မသိသလိုပဲ ေနေပးမွာေပါ့။ ထားခဲ့ရင္ေတာင္ ေက်ေက်နပ္နပ္ႀကီး ေနခဲ့လိုက္အံုးမယ္"

ကၽြန္မလို မိန္းမမ်ိဳးလည္း ေလာကႀကီးမွာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရွိၾကမွာပါ။ ရွိမယ္လို႔ ယံုၾကည္တယ္။ မိန္းမေတြကို နားလည္ရခက္တယ္လို႔ ေယာက်ၤားေတြက ေျပာၾကတယ္။ ဒါဆိုရင္ သူတို႔ေတြရဲ႕ နားလည္မႈ စြမ္းရည္ေတြ နည္းေနလို႔ေပါ့ရွင္။

If you see your boyfriend walking with another girl....!!

မိန္းကေလး စုမိၿပီဆိုလွ်င္ ဟိုေရာက္ ဒီေရာက္ စကားမ်ားတတ္တာ သဘာ၀။ ဖက္ရွင္အေၾကာင္း၊ အစားအေသာက္ေတြအေၾကာင္းကေန သမီးရည္းစားေတြ အေၾကာင္းထိ ေျပာတတ္ၾကသလို၊ မိန္းမခ်င္းခ်င္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေတြလည္း ေဆြးေႏြးတတ္ၾကတာေပါ့။ ဒီလိုပါပဲ.. ဟိုေန႔က သူငယ္ခ်င္းေတြ စုမိၿပီး ေထြရာေလးပါ စကားမ်ားျဖစ္ၾကတယ္။ စလိုက္တာကေတာ့ ငါအခု ဘာေက်ာင္းတက္ေနတယ္၊ ဒါၿပီးရင္ ဘာဆက္လုပ္မယ္ ဆုိတာကိုေတာ့ စေျပာၾကတာပဲ။ ေနာက္ေတာ့ ဘယ္သူက ဘယ္လိုစၿပီး ေျပာလိုက္တယ္ မသိဘူး.. အခ်စ္အေၾကာင္း ေရာက္သြားေလရဲ႕။

ေယာက်ၤားေတြက မေကာင္းဘူးလို႔ ေျပာၿပီး အဲဒီ ေယာက်ၤားေတြနဲ႔ ကင္းကင္းမေနႏိုင္ၾကတာဟာလည္း မိန္းမေတြပါပဲရွင္။ ေၾသာ္ အလုပ္ထဲမွာ၊ ေက်ာင္းမွာ၊ စီးပြားေရး လုပ္တဲ့ေနရာမွာလည္း ေယာက်ၤားေတြနဲ႔ ရင္ေဘာင္တန္းရတယ္ မဟုတ္လားရွင့္။ အိမ္မွာေတာင္ အေဖေတြ ေမာင္ေလးေတြ ရွိတတ္ၾကေသးတယ္ေလ.. ဟုတ္တယ္ မဟုတ္လား။ အဲလို အဲလိုနဲ႔ ေျပာေနၾက ဆိုေနၾကတုန္း ေမးခြန္းေလး တစ္ခုထြက္လာလို႔ ကၽြန္မ အားလံုးေသာ သူငယ္ခ်င္း မိန္းကေလးမ်ားကို ေမးလိုက္မိတယ္။

"ကိုယ့္ ခ်စ္သူကို ေနာက္ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္နဲ႔ လမ္းမွာ တြဲလာေနတာကို ေတြ႔ရင္ ဘာလုပ္မွာလဲ" လို႔! ကၽြန္မေျပာတဲ့ ေနာက္ေကာင္မေလးက သူတို႔ရဲ႕ ေနာက္ရည္းစား တစ္ေယာက္ကို ေျပာတာပါ။

အေျဖေတြကေတာ့ အမ်ိဳးမ်ိဳးပါပဲ…..

"ငါ သာဆိုရင္ေတာ့ အဲေနရာမွာတင္ ပြဲက ျပတ္သြားမွာ"

"ေတြ႔ၾကည့္လိုက္ေလ.. ၿပံဳးၿပံဳးႀကီး ၾကည့္ေပးလိုက္မယ္.. ေနႏွင့္အံုးေပါ့ကြာ ဆိုတဲ့ ပံုစံနဲ႔"

"အမေလးေလး ငါးေလာင္းၿပိဳင္ လူသတ္မႈထက္ကို ဆိုးသြားမွာ ဘာမွတ္တုန္း"

"ငါသာဆိုရင္ သြားႏုတ္ဆက္ၿပီး မိတ္ဆက္ေပးအံုးေလလို႔ ေျပာမိမွာပဲ"

"ကိုယ့္ရည္းစားကိုေတာ့ ဘာမွ မလုပ္ပါဘူးေအ.. အဲဒီမိန္းမကို ပါးသြားခ်လိုက္မယ္" (ဘုရား၊ ဘုရား)

ကိုယ္စတဲ့ ေမးခြန္းက ေနာက္ေတာ့လည္း ကိုယ့္ဘက္ျပန္လွည့္လာေရာ…."ေနပါအံုး နင္ဆိုရင္ေကာ ဘာလုပ္မွာတုန္း"

ကၽြန္မဆိုရင္ေကာ ဘာလုပ္မွာလဲ… ????????? တစ္ကယ္လို႕မ်ား ကိုယ္ခ်စ္ရတဲ့ ေယာက်ၤားတစ္ေယာက္က ကြယ္ရာမွာ ေနာက္ေကာင္မေလးေတြနဲ႔ ရႈပ္ေနတာကို သိခဲ့ရင္၊ မေတာ္တဆ လမ္းမွာ သူတို႔နဲ႔ တြဲသြားတာနဲ႔ ဆံုခဲ့ရရင္ ကၽြန္မ ဘာလုပ္မိမွာလဲ။ ကၽြန္မသူတို႔ကို တစ္ကယ့္စိတ္ခံစားခ်က္အတိုင္း အေျဖေပးလိုက္ပါတယ္။

"ငါ သာဆိုရင္ ေျပးပုန္းမွာ..၊ ငါ ခ်စ္တဲ့လူ ေပ်ာ္ဖို႔အတြက္ ငါ ဘာေတြပဲ သိထား သိထား၊ မသိသလိုပဲ ေနေပးမွာေပါ့။ ထားခဲ့ရင္ေတာင္ ေက်ေက်နပ္နပ္ႀကီး ေနခဲ့လိုက္အံုးမယ္"

ကၽြန္မလို မိန္းမမ်ိဳးလည္း ေလာကႀကီးမွာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရွိၾကမွာပါ။ ရွိမယ္လို႔ ယံုၾကည္တယ္။ မိန္းမေတြကို နားလည္ရခက္တယ္လို႔ ေယာက်ၤားေတြက ေျပာၾကတယ္။ ဒါဆိုရင္ သူတို႔ေတြရဲ႕ နားလည္မႈ စြမ္းရည္ေတြ နည္းေနလို႔ေပါ့ရွင္။

Friday, August 10, 2007

Do you miss your childhood?


တစ္ခါတစ္ေလတြင္ ကၽြႏု္ပ္တို႔သည္ ငယ္ရြယ္စဥ္ လြတ္လပ္ေသာဘ၀ကို တစ္ဖန္ျပန္လည္ ရရွိခ်င္ၾကေပလိမ့္မည္။ ငယ္ဘ၀တမ္းခ်င္းကို ေတးသီဖြဲ႔ကာ၊ ကဗ်ာေတြေရးကာ အမ်ိဳးမ်ိဴးပံုေဖာ္ေလ့ ရွိၾကသည္။ မရႏိုင္ေတာ့ေသာ၊ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ေသာ အေျခအေနတစ္ခုကို အဘယ္ေၾကာင့္ တမ္းတေနရ ပါသနည္း။ အေျဖကား ခပ္ရွင္းရွင္းမွ်သာ။ ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ ငယ္ဘ၀တိုင္းသည္ လြတ္လပ္၏ ၊ အပူအပင္ကင္း၏။ ေပ်ာ္ရႊင္စရာတို႔သည္ အတိျပည့္မေနႏိုင္ေတာင္၊ ေပ်ာ္ရႊင္မႈအေတာ္မ်ားမ်ားတို႔ ေအာင္ပြဲခံကာ ရယ္ေသြးသြန္း ေနေသာ ကာလမ်ိဳးသာ ျဖစ္ေခ်ေတာ့သည္။

ငယ္ဘ၀တိုင္းသည္ ျပန္ေျပာင္းေတြးရံုႏွင့္ ၾကက္သီးေမြးညွင္း ထေလာက္ေအာင္ လြမ္းေမာဖြယ္ ေကာင္းလြန္းလွသည္။ သို႔ေသာ္.. သင့္ကိုယ္သင္ ေသခ်ာျပန္စဥ္းစားကာ သံုးသပ္ၾကည့္ပါေလာ့။ သင္သည္ ေလာကီလူသား တစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။ လူပီသစြာ လူတိုင္းတြင္ရွိေသာ အတၱႏွင့္ ေလာဘတို႔သည္ သင္၏စိတ္၀ယ္ ကိန္းေအာင္းေနမည္မွာ ေျမၾကီးလက္ခတ္မလြဲေပ။ အတၱႏွင့္ ေလာဘတို႔ ရွင္သန္လာေသာအခါ လူတိုင္းသည္ ရလိုမႈျဖင့္ အခ်ိန္ကုန္လာတတ္ၾကသည္။ ပိုင္ဆိုင္မႈမ်ားေနာက္ တစ္ေကာက္ေကာက္ လိုက္ကာ ဘ၀၏ အႏွစ္သာရမ်ားပင္ ဆံုးရံႈးလုမတတ္ ျဖစ္သြားတတ္ၾကသည္။

ငယ္ဘ၀တိုင္းသည္ အပူအပင္ကင္းသည္ကား မွန္၏။ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ရွိသည္ကား ဟုတ္၏။ လြတ္လပ္မႈရွိသည္ကား မွန္၏။ သို႔ေသာ္ ၄င္းအရာတိုင္းသည္ ကိုယ္တိုင္ဖန္တီး ယူရေသာ အရာမ်ားကား မဟုတ္ေပ။ မိဘမ်ား၏ ဖန္တီးေပးမႈေၾကာင့္၊ ေဆြမ်ိဳးမ်ား၏ ညွာတာမႈေၾကာင့္၊ တစ္ျခား ကိုယ့္ထက္ အသက္ၾကီးေသာ သူမ်ား၏ စာနာမႈမ်ားမွတစ္ဆင့္ ရရွိလာေသာ အရာသက္သက္မွ်သာ ျဖစ္သည္။ ငယ္ဘ၀ မွသည္တစ္ဆင့္ အနည္းငယ္ပိုျပီး ၾကီးျပင္းလာေသာအခ်ိန္၊ ကၽြႏု္ပ္တို႔ကို “ဒီကေလး သိတတ္လာျပီ” ဟု လူအမ်ားမွ အသိအမွတ္ျပဳလာၾကေသာ အခ်ိန္တြင္၊ စိတ္၏ အလိုမက်မႈ၊ ညည္းညႈမႈမ်ားႏွင့္ လက္ေတြ႔ ရင္ဆိုင္လာရေတာ့သည္။

ယခုလက္ရွိ အျခအေနကို ျပန္လည္သံုးသပ္ေသာ္ အရာရာတိုင္းသည္ ကိုယ္တိုင္ဖန္တီး ယူရျပီး၊ ေန႔ရက္တိုင္းသည္ အေတြးသစ္၊ စိန္ေခၚမႈ အသစ္တို႔ျဖင့္ ျပည့္ႏွက္ကာေန၏။ ကိုယ္လုပ္လိုက္ေသာ ေအာင္ျမင္မႈ သည္ ကိုယ့္အေပၚတြင္ ရာႏႈန္းျပည့္ သက္ေရာက္မႈရွိကာ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ပိုလို႔ပင္ ေကာင္းေသးသည္။ ထိုနည္းတူ အမွားလုပ္မိပါကလည္း ေခါင္းမေဖာ္ႏိုင္ေအာင္ ခံစားရသည္. စိတ္လႈပ္ရွားဖြယ္ ေကာင္းေလစြ။ ကိုယ္ပိုင္ Creative Life ထဲတြင္ ရွင္သန္ေနရသည္ကား ေပ်ာ္ရႊင္မႈ၊ လြတ္လပ္မႈ၊ ေအာင္ျမင္မႈ တို႔သည္ ၾကည္လင္ရွင္းသန္႔ေသာ စိတ္အစဥ္ျဖင့္ မရအရ ယူႏိုင္ေသာ အရာမ်ားသာ ျဖစ္လာခဲ့ေတာ့သည္။

မိဘ၏ ပဲ့ကိုင္ေပးမႈေၾကာင့္ ယခုအေျခအေနကို ေရာက္လာခဲ့ရသည္ကား မွန္ပါသည္။ မိဘေက်းဇူးသည္လည္း ၾကီးမားလြန္းလွသည္ကား ဟုတ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ လူတိုင္းသည္ မိမိဘ၀ကို ကို္ယ္တိုင္ တည္ေဆာက္ရမည့္ သူမ်ားသာ ျဖစ္သည္။ လက္ရွိအေျခအေနသည္ တစ္ျခားအရာမ်ားထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ သာယာဖြယ္ ေကာင္းလွသည္။ သူတစ္ပါး၏ ညွာတာေထာက္ထားမႈ မ်ားေၾကာင့္ ေပ်ာ္ရႊင္ရေသာ အသိနည္းေသးသည့္ ငယ္ဘ၀သည္ ကိုယ္တိုင္ဖန္တီးယူရေသာ လြတ္လပ္ေပ်ာ္ရႊင္မႈမ်ားႏွင့္ ႏိႈင္းယွဥ္ေသာအခါ (ကၽြႏု္ပ္၏ စိတ္၀ယ္) ျပန္သြားခ်င္စရာ မရွိေတာ့ေခ်။ သို႔ဆိုပါက မည္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ ထိုဘ၀ကို တမ္းတေနရပါမည္နည္း။ ထိုကဲ့သို႔ ခံစားခ်က္မ်ားသည္ကား (ကၽြႏု္ပ္အတြက္) ဘာမွ်မဟုတ္ေသာ ဗလာသက္သက္ ခံစားမ်ားသာ ျဖစ္ေခ်ေတာ့သည္။

Do you miss your childhood?


တစ္ခါတစ္ေလတြင္ ကၽြႏု္ပ္တို႔သည္ ငယ္ရြယ္စဥ္ လြတ္လပ္ေသာဘ၀ကို တစ္ဖန္ျပန္လည္ ရရွိခ်င္ၾကေပလိမ့္မည္။ ငယ္ဘ၀တမ္းခ်င္းကို ေတးသီဖြဲ႔ကာ၊ ကဗ်ာေတြေရးကာ အမ်ိဳးမ်ိဴးပံုေဖာ္ေလ့ ရွိၾကသည္။ မရႏိုင္ေတာ့ေသာ၊ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ေသာ အေျခအေနတစ္ခုကို အဘယ္ေၾကာင့္ တမ္းတေနရ ပါသနည္း။ အေျဖကား ခပ္ရွင္းရွင္းမွ်သာ။ ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ ငယ္ဘ၀တိုင္းသည္ လြတ္လပ္၏ ၊ အပူအပင္ကင္း၏။ ေပ်ာ္ရႊင္စရာတို႔သည္ အတိျပည့္မေနႏိုင္ေတာင္၊ ေပ်ာ္ရႊင္မႈအေတာ္မ်ားမ်ားတို႔ ေအာင္ပြဲခံကာ ရယ္ေသြးသြန္း ေနေသာ ကာလမ်ိဳးသာ ျဖစ္ေခ်ေတာ့သည္။

ငယ္ဘ၀တိုင္းသည္ ျပန္ေျပာင္းေတြးရံုႏွင့္ ၾကက္သီးေမြးညွင္း ထေလာက္ေအာင္ လြမ္းေမာဖြယ္ ေကာင္းလြန္းလွသည္။ သို႔ေသာ္.. သင့္ကိုယ္သင္ ေသခ်ာျပန္စဥ္းစားကာ သံုးသပ္ၾကည့္ပါေလာ့။ သင္သည္ ေလာကီလူသား တစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။ လူပီသစြာ လူတိုင္းတြင္ရွိေသာ အတၱႏွင့္ ေလာဘတို႔သည္ သင္၏စိတ္၀ယ္ ကိန္းေအာင္းေနမည္မွာ ေျမၾကီးလက္ခတ္မလြဲေပ။ အတၱႏွင့္ ေလာဘတို႔ ရွင္သန္လာေသာအခါ လူတိုင္းသည္ ရလိုမႈျဖင့္ အခ်ိန္ကုန္လာတတ္ၾကသည္။ ပိုင္ဆိုင္မႈမ်ားေနာက္ တစ္ေကာက္ေကာက္ လိုက္ကာ ဘ၀၏ အႏွစ္သာရမ်ားပင္ ဆံုးရံႈးလုမတတ္ ျဖစ္သြားတတ္ၾကသည္။

ငယ္ဘ၀တိုင္းသည္ အပူအပင္ကင္းသည္ကား မွန္၏။ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ရွိသည္ကား ဟုတ္၏။ လြတ္လပ္မႈရွိသည္ကား မွန္၏။ သို႔ေသာ္ ၄င္းအရာတိုင္းသည္ ကိုယ္တိုင္ဖန္တီး ယူရေသာ အရာမ်ားကား မဟုတ္ေပ။ မိဘမ်ား၏ ဖန္တီးေပးမႈေၾကာင့္၊ ေဆြမ်ိဳးမ်ား၏ ညွာတာမႈေၾကာင့္၊ တစ္ျခား ကိုယ့္ထက္ အသက္ၾကီးေသာ သူမ်ား၏ စာနာမႈမ်ားမွတစ္ဆင့္ ရရွိလာေသာ အရာသက္သက္မွ်သာ ျဖစ္သည္။ ငယ္ဘ၀ မွသည္တစ္ဆင့္ အနည္းငယ္ပိုျပီး ၾကီးျပင္းလာေသာအခ်ိန္၊ ကၽြႏု္ပ္တို႔ကို “ဒီကေလး သိတတ္လာျပီ” ဟု လူအမ်ားမွ အသိအမွတ္ျပဳလာၾကေသာ အခ်ိန္တြင္၊ စိတ္၏ အလိုမက်မႈ၊ ညည္းညႈမႈမ်ားႏွင့္ လက္ေတြ႔ ရင္ဆိုင္လာရေတာ့သည္။

ယခုလက္ရွိ အျခအေနကို ျပန္လည္သံုးသပ္ေသာ္ အရာရာတိုင္းသည္ ကိုယ္တိုင္ဖန္တီး ယူရျပီး၊ ေန႔ရက္တိုင္းသည္ အေတြးသစ္၊ စိန္ေခၚမႈ အသစ္တို႔ျဖင့္ ျပည့္ႏွက္ကာေန၏။ ကိုယ္လုပ္လိုက္ေသာ ေအာင္ျမင္မႈ သည္ ကိုယ့္အေပၚတြင္ ရာႏႈန္းျပည့္ သက္ေရာက္မႈရွိကာ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ပိုလို႔ပင္ ေကာင္းေသးသည္။ ထိုနည္းတူ အမွားလုပ္မိပါကလည္း ေခါင္းမေဖာ္ႏိုင္ေအာင္ ခံစားရသည္. စိတ္လႈပ္ရွားဖြယ္ ေကာင္းေလစြ။ ကိုယ္ပိုင္ Creative Life ထဲတြင္ ရွင္သန္ေနရသည္ကား ေပ်ာ္ရႊင္မႈ၊ လြတ္လပ္မႈ၊ ေအာင္ျမင္မႈ တို႔သည္ ၾကည္လင္ရွင္းသန္႔ေသာ စိတ္အစဥ္ျဖင့္ မရအရ ယူႏိုင္ေသာ အရာမ်ားသာ ျဖစ္လာခဲ့ေတာ့သည္။

မိဘ၏ ပဲ့ကိုင္ေပးမႈေၾကာင့္ ယခုအေျခအေနကို ေရာက္လာခဲ့ရသည္ကား မွန္ပါသည္။ မိဘေက်းဇူးသည္လည္း ၾကီးမားလြန္းလွသည္ကား ဟုတ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ လူတိုင္းသည္ မိမိဘ၀ကို ကို္ယ္တိုင္ တည္ေဆာက္ရမည့္ သူမ်ားသာ ျဖစ္သည္။ လက္ရွိအေျခအေနသည္ တစ္ျခားအရာမ်ားထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ သာယာဖြယ္ ေကာင္းလွသည္။ သူတစ္ပါး၏ ညွာတာေထာက္ထားမႈ မ်ားေၾကာင့္ ေပ်ာ္ရႊင္ရေသာ အသိနည္းေသးသည့္ ငယ္ဘ၀သည္ ကိုယ္တိုင္ဖန္တီးယူရေသာ လြတ္လပ္ေပ်ာ္ရႊင္မႈမ်ားႏွင့္ ႏိႈင္းယွဥ္ေသာအခါ (ကၽြႏု္ပ္၏ စိတ္၀ယ္) ျပန္သြားခ်င္စရာ မရွိေတာ့ေခ်။ သို႔ဆိုပါက မည္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ ထိုဘ၀ကို တမ္းတေနရပါမည္နည္း။ ထိုကဲ့သို႔ ခံစားခ်က္မ်ားသည္ကား (ကၽြႏု္ပ္အတြက္) ဘာမွ်မဟုတ္ေသာ ဗလာသက္သက္ ခံစားမ်ားသာ ျဖစ္ေခ်ေတာ့သည္။

Thursday, August 9, 2007

Unknown Feeling


တစ္ခါတစ္ေလမွာ တစ္ခ်ိဳ႕ တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ အေၾကာင္းရာမ်ားေၾကာင့္ တစ္ခုခုေသာ အမ်ိဳးအမည္မသိေသာ ခံစားခ်က္မ်ားသည္ ရင္ထဲ အသဲထဲတြင္ မခံစားႏိုင္ေအာင္ ခိုးလု ခိုးလုနဲ႔ ျဖစ္ေပၚေလ့ ရွိတတ္ၾကေပသည္။ အမ်ိဳးအမည္မသိေသာ၊ အမည္နာမ မရွိေသာ ခံစားခ်က္မ်ိဳးကို သင္လည္း ခံစားဖူးေပလိမ့္မည္။ ကၽြႏ္ုုပ္လည္း ခံစားေနရသည္။ ၄င္းျပသနာမ်ားကို အေျဖရွာရန္ ၾကိဳးစားၾကည့္ေသာအခါတြင္ကား ဇစ္ျဖစ္ေပ်ာက္ကာ ၾကက္ဥ အစရွာမရ သကဲ့သို႔လည္း ျဖစ္တတ္ေပသည္။ အေတြးနယ္ခ်ဲ႔လ်က္ ေရာက္တာရာရာ ေတြးေတာစဥ္းစား ၾကည့္ျပန္ေသာအခါတြင္လည္း အေၾကာင္းျပခ်က္ ေပ်ာက္ကာ ပိုလို႔ပင္ ဆိုး၀ါးလာတတ္ၾကေသးသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္နည္း။ အမ်ိဳးအမည္မရွိေသာ၊ အေကာင္အထည္ မေပၚေသာ ခံစားခ်က္မ်ိဳးသည္ မည္သို႔ေသာ အေၾကာင္းအရာ မ်ားေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚတတ္ၾကသနည္း။ သင္သိပါသလား မိတ္ေဆြ။ သိလွ်င္ကား အေျဖကို ေဖြရွာကာ ေပးပါေလာ့။ ကၽြႏ္ုပ္ ခံစားေနရသည္မွာ ေမာပန္းလြန္းသျဖင့္ ႏံုးလ်က္ပင္ ရွိေနေခ်ျပီ။


သို႔ေသာ္လည္း တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ကား ခံစားရေသာ ျပသနာမ်ားသည္ ေစ့ေစ့ေတြးေသာ္ ေရးေရးထင္လာၾကသည္။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ အထီးက်န္ေနခ်ိန္၊ တစ္ခုခုကို အလိုမက်ျဖစ္ေနခ်ိန္၊ ရည္မွန္းခ်က္ကို မေရာက္ႏိုင္ ျဖစ္ေနတတ္ေသာ အခ်ိန္၊ ကိုယ့္ထက္ျမင့္ေသာ ပတ္၀န္းက်င္ကို ေမာ့ၾကည့္မိခ်ိန္၊ ကိုယ့္ေအာက္္နိမ့္က်ေသာ ပတ္၀န္းက်င္ကို ေစြၾကည့္မိခ်ိန္တြင္ အမ်ားဆံုး ျဖစ္တတ္ၾကသည္ဟု ေျပာမည္ဆိုပါက သင္ေထာက္ခံ ပါမည္ေလာ။ မေထာက္ခံလ်င္လည္း ကၽြႏ္ုပ္၀မ္းနည္းမည္ မဟုတ္ပါ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ ကၽြႏ္ုပ္သည္ ထိုအေျခအေနမ်ိဳးတြင္ ထိုခံစားခ်က္မ်ိဳးကို မၾကာခဏ ေမြးဖြားတတ္ေသာ ဗီဇရွိသည့္ သူျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မိမိ၏ အျမင္ကိုသာ တင္ျပေနျခင္း ျဖစ္ေပသည္။

၄င္းခံစားခ်က္မ်ိဳးသည္ ျဖစ္ပံု ဆန္းက်ယ္သေလာက္၊ ေပ်ာက္ျခင္းမလွလည္း ေပ်ာက္တတ္ၾကေသာ အရာမ်ားျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ တစ္ခါတစ္ရံတြင္လည္း အခ်ိန္အေတာ္ၾကာေအာင္ ကိန္းေအာင္းကာ လူကိုအမ်ိဳးမ်ိုး ႏွိပ္စက္ညွင္းဆဲ တတ္ၾကေသးသည္။ ၄င္းထူးဆန္းေသာ ခံစားခ်က္ကို ေပ်ာက္ကင္းေအာင္ သင္မည္သို႔ ကုသပါသနည္း မိတ္ေဆြ။ ကၽြႏ္ုုပ္၏ နည္းနိသယမ်ားကို သင္သိရွိလိုသည္ ဆိုပါက ေ၀မွ်လိုက္ေပးအံုးမည္။ ကၽြႏ္ုပ္သည္ အရင္တစ္ခ်ိန္က ထိုခံစားခ်က္မ်ား၏ က်ီစားျခင္းကို လွိမ့္ေနေအာင္ ခံရခဲ့ဖူးေသာ သားေကာင္တစ္ေကာင္ အျဖစ္ အေတာ္ၾကာၾကာ ေနခဲ့ဖူးသည္။ သို႔ေသာ္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ကား အမည္မေဖာ္လိုေသာ ခံစားခ်က္သည္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔အား ဖုတ္ေလသည့္ ငပိရွိသည္ေတာင္ မထင္ပဲ ၀င္ခ်င္၀င္ ထြက္ခ်င္ထြက္ လုပ္တတ္မွန္း ရိပ္မိလာခဲ့ျပီ။

ထို႔ေၾကာင့္ သူ႔အား ၀င္လာလ်င္ ၀င္လာခ်င္း ေမာင္းထုတ္ႏိုင္ရန္ ကၽြႏ္ုပ္ၾကိဳးပမ္းရေတာ့သည္။ အလြန္၀ါသနာ ထက္သန္ေသာ အလုပ္မ်ိဳးကို စိတ္ႏွစ္လ်က္လုပ္သည္။ အရည္မရ အဖတ္မရ ေပါက္ကရ ေလးဆယ္ကို သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြမ်ားႏွင့္ ေလွ်ာက္ေျပာသည္။ အမွန္တရားကို ျမင္တတ္ႏိုင္ေအာင္ ၾကည့္သည္။ တရားသေဘာကို ႏွလံုးသြင္းသည္။ ထိုအခ်ိန္ခ္မ်ိဳးတြင္ ပီတိတစ္မ်ိဳး ျဖစ္ေပၚလာျပီး ကၽြႏ္ုပ္၏ စိတ္သည္ ၾကည္လင္လန္းဆန္းလာ၏။ စိတ္ၾကည္လင္ခ်ိန္၀ယ္ လက္ရွိအရာမ်ားကို ေသခ်ာျပတ္သားစြာ လုပ္ကိုင္ႏိုင္လာျပီး အမည္မသိခံစားခ်က္သည္လည္း ထူးဆန္းစြာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေလေတာ့ သတည္း။

Unknown Feeling


တစ္ခါတစ္ေလမွာ တစ္ခ်ိဳ႕ တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ အေၾကာင္းရာမ်ားေၾကာင့္ တစ္ခုခုေသာ အမ်ိဳးအမည္မသိေသာ ခံစားခ်က္မ်ားသည္ ရင္ထဲ အသဲထဲတြင္ မခံစားႏိုင္ေအာင္ ခိုးလု ခိုးလုနဲ႔ ျဖစ္ေပၚေလ့ ရွိတတ္ၾကေပသည္။ အမ်ိဳးအမည္မသိေသာ၊ အမည္နာမ မရွိေသာ ခံစားခ်က္မ်ိဳးကို သင္လည္း ခံစားဖူးေပလိမ့္မည္။ ကၽြႏ္ုုပ္လည္း ခံစားေနရသည္။ ၄င္းျပသနာမ်ားကို အေျဖရွာရန္ ၾကိဳးစားၾကည့္ေသာအခါတြင္ကား ဇစ္ျဖစ္ေပ်ာက္ကာ ၾကက္ဥ အစရွာမရ သကဲ့သို႔လည္း ျဖစ္တတ္ေပသည္။ အေတြးနယ္ခ်ဲ႔လ်က္ ေရာက္တာရာရာ ေတြးေတာစဥ္းစား ၾကည့္ျပန္ေသာအခါတြင္လည္း အေၾကာင္းျပခ်က္ ေပ်ာက္ကာ ပိုလို႔ပင္ ဆိုး၀ါးလာတတ္ၾကေသးသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္နည္း။ အမ်ိဳးအမည္မရွိေသာ၊ အေကာင္အထည္ မေပၚေသာ ခံစားခ်က္မ်ိဳးသည္ မည္သို႔ေသာ အေၾကာင္းအရာ မ်ားေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚတတ္ၾကသနည္း။ သင္သိပါသလား မိတ္ေဆြ။ သိလွ်င္ကား အေျဖကို ေဖြရွာကာ ေပးပါေလာ့။ ကၽြႏ္ုပ္ ခံစားေနရသည္မွာ ေမာပန္းလြန္းသျဖင့္ ႏံုးလ်က္ပင္ ရွိေနေခ်ျပီ။


သို႔ေသာ္လည္း တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ကား ခံစားရေသာ ျပသနာမ်ားသည္ ေစ့ေစ့ေတြးေသာ္ ေရးေရးထင္လာၾကသည္။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ အထီးက်န္ေနခ်ိန္၊ တစ္ခုခုကို အလိုမက်ျဖစ္ေနခ်ိန္၊ ရည္မွန္းခ်က္ကို မေရာက္ႏိုင္ ျဖစ္ေနတတ္ေသာ အခ်ိန္၊ ကိုယ့္ထက္ျမင့္ေသာ ပတ္၀န္းက်င္ကို ေမာ့ၾကည့္မိခ်ိန္၊ ကိုယ့္ေအာက္္နိမ့္က်ေသာ ပတ္၀န္းက်င္ကို ေစြၾကည့္မိခ်ိန္တြင္ အမ်ားဆံုး ျဖစ္တတ္ၾကသည္ဟု ေျပာမည္ဆိုပါက သင္ေထာက္ခံ ပါမည္ေလာ။ မေထာက္ခံလ်င္လည္း ကၽြႏ္ုပ္၀မ္းနည္းမည္ မဟုတ္ပါ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ ကၽြႏ္ုပ္သည္ ထိုအေျခအေနမ်ိဳးတြင္ ထိုခံစားခ်က္မ်ိဳးကို မၾကာခဏ ေမြးဖြားတတ္ေသာ ဗီဇရွိသည့္ သူျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မိမိ၏ အျမင္ကိုသာ တင္ျပေနျခင္း ျဖစ္ေပသည္။

၄င္းခံစားခ်က္မ်ိဳးသည္ ျဖစ္ပံု ဆန္းက်ယ္သေလာက္၊ ေပ်ာက္ျခင္းမလွလည္း ေပ်ာက္တတ္ၾကေသာ အရာမ်ားျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ တစ္ခါတစ္ရံတြင္လည္း အခ်ိန္အေတာ္ၾကာေအာင္ ကိန္းေအာင္းကာ လူကိုအမ်ိဳးမ်ိုး ႏွိပ္စက္ညွင္းဆဲ တတ္ၾကေသးသည္။ ၄င္းထူးဆန္းေသာ ခံစားခ်က္ကို ေပ်ာက္ကင္းေအာင္ သင္မည္သို႔ ကုသပါသနည္း မိတ္ေဆြ။ ကၽြႏ္ုုပ္၏ နည္းနိသယမ်ားကို သင္သိရွိလိုသည္ ဆိုပါက ေ၀မွ်လိုက္ေပးအံုးမည္။ ကၽြႏ္ုပ္သည္ အရင္တစ္ခ်ိန္က ထိုခံစားခ်က္မ်ား၏ က်ီစားျခင္းကို လွိမ့္ေနေအာင္ ခံရခဲ့ဖူးေသာ သားေကာင္တစ္ေကာင္ အျဖစ္ အေတာ္ၾကာၾကာ ေနခဲ့ဖူးသည္။ သို႔ေသာ္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ကား အမည္မေဖာ္လိုေသာ ခံစားခ်က္သည္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔အား ဖုတ္ေလသည့္ ငပိရွိသည္ေတာင္ မထင္ပဲ ၀င္ခ်င္၀င္ ထြက္ခ်င္ထြက္ လုပ္တတ္မွန္း ရိပ္မိလာခဲ့ျပီ။

ထို႔ေၾကာင့္ သူ႔အား ၀င္လာလ်င္ ၀င္လာခ်င္း ေမာင္းထုတ္ႏိုင္ရန္ ကၽြႏ္ုပ္ၾကိဳးပမ္းရေတာ့သည္။ အလြန္၀ါသနာ ထက္သန္ေသာ အလုပ္မ်ိဳးကို စိတ္ႏွစ္လ်က္လုပ္သည္။ အရည္မရ အဖတ္မရ ေပါက္ကရ ေလးဆယ္ကို သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြမ်ားႏွင့္ ေလွ်ာက္ေျပာသည္။ အမွန္တရားကို ျမင္တတ္ႏိုင္ေအာင္ ၾကည့္သည္။ တရားသေဘာကို ႏွလံုးသြင္းသည္။ ထိုအခ်ိန္ခ္မ်ိဳးတြင္ ပီတိတစ္မ်ိဳး ျဖစ္ေပၚလာျပီး ကၽြႏ္ုပ္၏ စိတ္သည္ ၾကည္လင္လန္းဆန္းလာ၏။ စိတ္ၾကည္လင္ခ်ိန္၀ယ္ လက္ရွိအရာမ်ားကို ေသခ်ာျပတ္သားစြာ လုပ္ကိုင္ႏိုင္လာျပီး အမည္မသိခံစားခ်က္သည္လည္း ထူးဆန္းစြာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေလေတာ့ သတည္း။