Moving Blog

ကၽြန္မရဲ႕ ဘေလာဂ့္ကို Wordpress ကိုေျပာင္းလိုက္တာ တစ္ႏွစ္ေလာက္ေတာ့ ရွိေတာ့မယ္ရွင့္။ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြက ဒီအေဟာင္းကိုပဲ လာဖတ္ၾကတာ ေတြ႔ေနရေသးလို႔ ေျခရာခံႏိုင္ေအာင္ လိပ္စာအသစ္ေလး ေပးခ်င္ပါတယ္။
http://pinkgold.wordpress.com ကို လာေရာက္ၾကပါလို႔ ဖိတ္ေခၚခ်င္သလို၊ လင့္ခ်ိတ္ထားသူမ်ားကိုလည္း လိပ္စာေလးေျပာင္းေပးၾကပါလို႔ ေတာင္းဆိုခ်င္ပါတယ္။

ေက်းဇူးပါ
ပင့္ဂိုလ္း

Miss Tourism 2010

ျမန္မာႏိုင္ငံ ခရီးသြားလုပ္ငန္းရွင္မ်ားအသင္းမွ ႀကီးမွဴးက်င္းပမည့္ Miss Tourism 2010 ၿပိဳင္ပြဲႀကီး

ျမန္မာႏိုင္ငံ ခရီးသြားလုပ္ငန္းရွင္မ်ားအသင္းမွ 2010 ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလတြင္ Miss Tourism ၿပိဳင္ပြဲႀကီးကို ပထမဦးဆံုး အႀကိမ္အျဖစ္ က်င္းပျပဳလုပ္မည္ ျဖစ္ပါသည္။ ဤပြဲကို ျမန္မာႏိုင္ငံ ခရီးသြားလုပ္ငန္းအား
ျမွင့္တင္ေပးလိုျခင္း ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္းမွ စိတ္၀င္စားဖြယ္ရာ ေဒသမ်ားကို ေဖာ္ထုတ္ကာ အမ်ားသူငွာ သိရွိေစလိုျခင္း ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ ခရီးသြားလုပ္ငန္းအသင္း၏ သံတမန္တစ္ဦးကို ေဖာ္ထုတ္ေပးလိုျခင္း အစရွိသည့္
ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားျဖင့္ က်င္းပျပဳလုပ္မည္ျဖစ္သည္။

Miss Tourism 2010 ၿပိဳင္ပြဲႀကီးကို ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၁၂) ရက္ေန႔တြင္ အင္းလ်ားလိတ္ဟိုတယ္တြင္ က်င္းပျပဳလုပ္သြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။ Miss Tourism ၿပိဳင္ပြဲႀကီးႏွင့္အတူ ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ ခရီးသြားလုပ္ငန္း
ကုမၸဏီအသီးသီးမွ ခင္းက်င္းျပသၾကမည့္ ျပခန္းမ်ားကိုပါ ထည့္သြင္းျပသသြားမည္ျဖစ္သည္။ Miss Tourism 2010 ၿပိဳင္ပြဲကို မည္သူမဆိုလာေရာက္ၾကည့္ရႈႏိုင္ေစရန္အတြက္ ပြဲ၀င္ေၾကးကို အခမဲ့ သတ္မွတ္ထားသည္။

ၿပိဳင္ပြဲ၀င္လိုၾကသူမ်ားအေနျဖင့္ စိတ္ႀကိဳက္ဝတ္စံုတစ္စံုႏွင့္ ရိုးရာေဒသတစ္ခုခုကို ကိုယ္စားျပဳၿပီး ဆန္းသစ္တီထြင္ထားသည့္ ဝတ္စံုတစ္စံု စုစုေပါင္းႏွစ္စံုျဖင့္ ယွဥ္ၿပိဳင္ၾကရမည္ျဖစ္သည္။

ၿပိဳင္ပြဲ၀င္ေလွ်ာက္တစ္ေစာင္ကို ၅၀၀၀ က်ပ္ျဖင့္ေရာင္းခ်ေပးမည္ျဖစ္သည္။ ေလွ်ာက္လႊာမ်ားကို 2010 ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလမွ စတင္ကာ လျပည့္ဝန္းပလာဇာ (၁၀)ထပ္ရွိ People Media ရံုးခန္းတြင္လာေရာက္၀ယ္ယူႏိုင္ပါသည္။

Good Tips for Everything!

ကၽြန္မတို႔ေတြ လူမႈဘ၀မွာ ရွင္သန္ေနထိုင္ဖို႔ဆိုရင္ ေငြေၾကးေတာင့္တင္းဖို႔အျပင္ က်န္မားေရးေကာင္းဖို႔၊ ရုပ္ရည္ရူပကာ လွပဖို႔၊ လူမႈ႔ဆက္ဆံေရး ေခ်ာေမြ႕ အဆင္ေျပေစဖို႔ စတာေတြကလည္း မလြဲမေသြ လိုအပ္ပါတယ္ရွင္။

က်န္းမာေရး ေကာင္းဖို႔အတြက္ ဆိုရင္


1. ေရမ်ားမ်ားေသာက္ပါ

2. မနက္စာကို ဘုရင္လိုစား၊ ေန႔လည္စာကိုေတာ့ မင္းသားေလးလိုစား၊ ညစာကိုေတာ့ သူေတာင္းစားလို စားပါတဲ့။ (အားလံုး နားလည္ၾကမွာပါေနာ္)

3. သစ္ပင္ေပၚက ရတဲ့ ဟင္းသီး ဟင္းရြက္ေတြကို မ်ားမ်ားစားေပးပါ၊


4. ဘ၀မွာ 3 E နဲ႔ ရွင္သန္ ေနထိုင္ပါ -- Energy, Enthusiasm နဲ႔ Empathy တို႔ျဖစ္ပါတယ္။

5. တရားထိုင္ျခင္း၊ ေယာဂ က်င့္ျခင္း၊ ဘုရားရွိခိုးျခင္း တို႔ကိုလည္း ျပဳလုပ္ေပးသင့္ပါတယ္။

6. ကစား ခုန္စားလည္း မ်ားမ်ား ျပဳလုပ္ေပးဖို႔ လိုအပ္တယ္။

7. သင္ 2008 ခုႏွစ္မွာ ဖတ္ခဲ့တဲ့ စာအုပ္အေရအတြက္ထက္ ဒီႏွစ္မွာ မ်ားမ်ားပိုဖတ္ပါ။

8. တစ္ရက္မွာ 10 မိနစ္ေလာက္ ဆိတ္ဆိတ္ေနၾကည့္ဖို႔ကိုလည္း ႀကိဳးစားၾကည့္သင့္တယ္။

9. တစ္ရက္မွာ 7 နာရီေလာက္ေတာ့ အနည္းဆံုး အိပ္သင့္ပါတယ္။ (ကၽြန္မဆို 10 နာရီေလာက္ အိပ္တာ)

10. တစ္ရက္မွာ 10 မိနစ္ကေန နာရီ၀က္ေလာက္ထိ လမ္းေလွ်ာက္သင့္ပါတယ္။ လမ္းေလွ်ာက္ေနစဥ္မွာလည္း မ်က္ႏွာေလးကို ခပ္ၿပံဳးၿပံဳးေလး ေနေပးရမယ္ေနာ။ (အရူးလို႔ေတာ့ မထင္ေလာက္ပါဘူးေနာ္..: P)


Personality:

11. ကိုယ့္ဘ၀ကို သူမ်ားေတြနဲ႔ မယွဥ္ပါနဲ႔။ သူတို႔ ဘာလမ္းေၾကာင္းကို ေလွ်ာက္လမ္းေနတယ္ဆိုတာ သင္ မသိႏိုင္ဘူးေလ။

12. ကိုယ္မထိမ္းခ်ဳပ္ႏိုင္တဲ့ အရာေတြေပၚမွာ မေကာင္းျမင္စိတ္ေတြ မထားပါနဲ႔။ အဲ့ဒါေတြေၾကာင့္လည္း စိတ္ဆင္းရဲ မေနပါနဲ႔။ လက္ရွိ ကိုယ့္မွာရွိေနတာေလးကို တန္ဘုိးထားၿပီး ဒါေတြကိုပဲ ပိုေကာင္းေအာင္ လုပ္လိုက္ပါ။

13. အလုပ္ေတြကိုလည္း အလြန္ အကၽြံ မလုပ္ပါနဲ႔.. Limit တစ္ခုထိပဲ လုပ္တာ ေကာင္းပါတယ္။

14. ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သိပ္ျပင္းျပင္းထန္ထန္ႀကီး မခိုင္းေစပါနဲ႔။ ဘယ္သူမွလဲ ဒါမ်ိဳးမလုပ္ပါဘူး။ သက္ေတာင့္ သက္သာေလးသာ အေကာင္းဆံုး ျဖစ္ပါတယ္။

15. ကိုယ့္ရဲ႕ တန္ဘိုးရွိတဲ့ စြမ္းအင္ေတြကို အတင္းေျပာျခင္းျဖင့္ မကုန္ဆံုးပါေစနဲ႔။

16. အိပ္ေနစဥ္မွာထက္ ႏိုးေနခ်ိန္ေတြမွာ အိပ္မက္ ပိုမက္ပါ။

17. မနာလို ၀န္တိုျဖစ္ေနတာဟာ အခ်ိန္ျဖဳန္ျခင္း တစ္မ်ိဳးပါပဲ။ သင့္မွာ ရွိသင့္ရွိထိုက္တာေတြ အားလံုးရွိေနပါတယ္။

18. အတိတ္က ျပသနာေတြကို ေမ့လိုက္ပါ့ေတာ့။ ကိုယ့္ရဲ႕ လက္တြဲေဖာ္၊ ၾကင္ေဖာ္ေတြမွာ အတိတ္က အရိပ္ေဟာင္းေတြ ရွိေနရင္လည္း ျပန္မေဖာ္ပါနဲ႔ေတာ့။ ဒါေတြက လက္ရွိဘ၀ရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြကို ဖ်က္ဆီးလိမ့္မယ္။

19. ဘ၀ဟာ သိပ္တိုေတာင္းပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္ကို မုန္းဖို႔ ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ေတာင္ ရွိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါ့ေၾကာင့္ တစ္ျခားလူေတြကို မမုန္းပါနဲ႔။

20. ပစၥဳပၸန္မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ဖို႔အတြက္ အတိတ္ေတြနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ရယူလိုက္ပါ။

21. ကိုယ့္ရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြရဲ႕ သခင္ဟာ ကိုယ္မွလြဲလို႔ ေနာက္တစ္ေယာက္ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။

22. ဘ၀ဆိုတာ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီး တစ္ခုျဖစ္တယ္။ သင္က အဲ့ဒီေက်ာင္းေတာ္ႀကီးမွာ ပညာသင္ရမယ့္ ေက်ာင္းသားေလးေပါ့။ ျပသနာဆိုတာက သင္ရိုးညႊန္းတမ္း တစ္ခုရဲ႕ အစိတ္အပုိင္းမွ်သာ ျဖစ္တယ္။ အကၡရာ သခ်ၤာေတြကို တြက္ခ်က္သလို ေျဖရွင္းႏိုင္သြားမွာပါ။ အဲ့ဒါေတြရဲ႕ သင္ခန္းစာကေတာ့ သင့္ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုးအတြက္ အေရးပါေနမွာေပါ့။

23. မ်ားမ်ားၿပံဳးပါ၊ မ်ားမ်ားရီပါ။

24. အျငင္းအခံုေတြတိုင္းမွာ သင္ခ်ည္းပဲ အႏိုင္ရေနမွာ မဟုတ္ဘူး။ သင္ သေဘာမတူတာေတြကို သေဘာတူေအာင္ ႀကိဳးစားၾကည့္လိုက္ပါလား။


Society:

25. သင့္မိသားစုနဲ႔ မၾကာခဏ ဖုန္းေျပာပါ။ အေ၀းေရာက္ေနတယ္ဆိုရင္ေပါ့။ တူတူေနတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေႏြးေထြးတဲ့ ဆက္ဆံေရးေလးျဖစ္ေအာင္ တည္ေဆာက္ပါ။

26. အမ်ားသူငွာအတြက္ ေကာင္းမႈတစ္ခု ေန႔စဥ္ျပဳၾကည့္ပါ။

27. လူတိုင္းကို အရာအားလံုးအတြက္ ခြင့္လြတ္တတ္ဖို႔ ႀကိဳးစားၾကည့္ပါ။ (သိပ္စိတ္ခ်မ္းသာစရာေကာင္းတယ္ ကိုယ္ေတြ႔ပါပဲ)

28. အသက္ 70 ေက်ာ္ ဘိုးဘိုး ဘြားဘြားေတြ၊ အသက္ 6 ႏွစ္ေအာက္ ကေလးေတြနဲ႔ အခ်ိန္မ်ားမ်ား ပိုျဖဳန္းပါ။

29. တစ္ေန႔မွာ လူသံုးေယာက္ေလာက္ကို ကိုယ့္ေၾကာင့္ ၿပံဳး ရီ သြားေအာင္ ႀကိဳးစားၾကည့္ပါလား။

30. တစ္ျခား သူေတြ သင့္ကို ဘာပဲ ထင္ထင္။ ဒါသင့္အလုပ္ မဟုတ္ဘူး။

31. သင့္ရဲ႕ အလုပ္က သင္ေနမေကာင္းျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ သင့္ကို လာျပဳစုမွာ မဟုတ္ဘူး။ သင့္ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ မိသားစု၀င္ေတြကသာ သင့္အနားမွာ ရွိေနၾကလိမ့္မယ္။ သူတို႔ေတြနဲ႔ မ်ားမ်ား ထိေတြ႔ေနဖို႔ လိုအပ္တယ္။


Life:

32. မွန္ကန္တဲ့ အရာကိုသာ လုပ္ပါ။

33. အသံုးမ၀င္တဲ့၊ ႏွစ္လိုဖြယ္မရွိတဲ့၊ ၾကည္ႏူးဖြယ္ မေကာင္းတဲ့ အရာမွန္သမွ်ကို သင့္စိတ္ထဲက ထုတ္ပစ္လိုက္ပါ။

34. ဘုရား သခင္က အရာအားလံုးကို ေစာင့္ေရွာက္လိမ့္မယ္။

35. ေကာင္းတာပဲ ျဖစ္ေနျဖစ္ေန၊ ဆိုးတာပဲ ျဖစ္ေန ျဖစ္ေန မၿမဲပါဘူး။ အၿမဲ ေျပာင္းလဲေနမွာ ပါပဲ။

36. ကိုယ္ဘာေတြပဲ ခံစားေနရ ေနရ၊ ကိစၥ မရွိပါဘူး။ ကဲ… လာ သြားစို႔.. အလွျပင္လိုက္၊ ရိႈးထုတ္လိုက္။ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနရမွာေပါ့။

37. အေကာင္းဆံုးေတြဆိုတာ ျဖစ္လာအံုးမွာပါ။

38. နံနက္တိုင္းမွာ အသက္ရွင္ အႏၱရာယ္ ကင္းၿပီး ႏိုးထလာတာတိုင္းအတြက္ ဘုရားသခင္ကို ေက်းဇူးတင္လိုက္ပါ။

39. ကိုယ့္ရဲ႕ အတြင္း စိတ္သႏၱန္ဟာ အၿမဲေပ်ာ္ရႊင္ေနရမယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္သာေနပါ။


ေနာက္ဆံုး အခ်က္ 40 ေျမာက္လာပါၿပီ။ ေနာက္ဆံုးမွထားလို႔ အေရးမႀကီးတာ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ ဘာတဲ့လဲ

40. ဒီအီးေမလ္းကို သင္ ဂရုတစ္စိုက္ရွိတဲ့ လူ အေယာက္ 40 ဆီကို Forward လုပ္လိုက္ပါတဲ့။ ကၽြန္မကေတာ့ တစ္ရက္ကို လူ ၁၀၀ ေက်ာ္ေလာက္ လာဖတ္ေနၾကတဲ့ ကၽြန္မရဲ႕ ဘေလာဂ့္မွာ ျပန္လည္ ေ၀မွ်ေပးလိုက္ပါတယ္။ အားလံုးကို ကၽြန္မက ခ်စ္တာကိုးရွင့္။

Yearn

ပန္းကေလး

အလွမ္းေဝးလြန္းတယ္

အလြမ္းခ်စ္

ပန္းအျဖစ္ ပြင့္ခဲ့ရင္ေတာင္

မနမ္း ဝ့ံ ပါဘူး။

ျမစ္တစင္းထဲ

ခ်စ္ျခင္းေတြ အျပည့္တင္

ဘယ္ေသာင္ျပင္ ကပ္ရမယ္ မသိ

ျဖတ္မရသည့္ သံေယာဇဥ္ႀကိဳး

တိုးလို႔ ေႏွာင္မိ။

ဒီ ဘဝမွာေတာ့

ညီမွ်မွ ေတာ္ရာက်မွာမို႔

ေတးသီခါ ေဖၚကာျပခ်င္ေပမယ့္

အေဝးဆီသာ ေမွ်ာ္ကာတရတယ္

အခ်စ္ရယ္ ... ေတာ္ရာကပဲ လြမ္းေနမယ္။

ကၽြန္မ သူငယ္ခ်င္းေရးတဲ့ ကဗ်ာေလးပါ။ ႀကိဳက္လို႔ ဒီမွာ ျပန္ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္ရွင္။ မူရင္းကိုေတာ့ ဒီေနရာ မွာ ဖတ္ႏိုင္ပါတယ္။

To My Dearests!

ေဖေဖာ္၀ါရီလဆိုတာ အခ်စ္ရည္၊ အခ်စ္ေသြးတို႔ လႊမ္းၿခံဳေနၿပီး ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို ကိုယ္စားျပဳတဲ့ ျပယုဂ္ကာလလို႔ သိထားေလ့ ရွိၾကပါတယ္။ ဒီေန႔ေခတ္မွာ လူေတြနားလည္ထားတဲ့ St. Valentine’s Day ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ႀကီးဟာ ေရွးေခတ္ ေရာမရိုးရာနဲ႔ ခရစ္ယာန္ ဘာသာအတြက္ အေလးအျမတ္ ျပဳရတဲ့ အထိမ္းအမွတ္ ေန႔တစ္ေန႔လည္း ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ တစ္ကယ္ေတာ့ ဗယ္လင္တိုင္းေဒးဆိုတာ ခ်စ္သူရည္းစားေတြနဲ႔ခ်ည္းပဲ သက္ဆိုင္တာ မဟုတ္ပါဘူးရွင္။ ကမၻာေပၚမွာေနထိုင္ၾကတဲ့ ခ်စ္တတ္ၾကတဲ့၊ အခ်စ္ကို တန္ဘိုးထားတတ္ၾကတဲ့ သူေတြအားလံုးနဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ကေလး ျဖစ္ပါတယ္ရွင္။ ခ်စ္သူရည္းစားခ်င္း၊ မိသားစုေတြခ်င္း၊ သူငယ္ခ်င္း ေမာင္ႏွမေတြခ်င္း အားလံုး အားလံုးဟာ ဗယ္လင္တိုင္းေဒးကို အတူတူဆင္ႏႊဲႏိုင္ၾကပါတယ္။ လက္ေဆာင္ေလးေတြ အျပန္အလွန္ ေပးအပ္ႏိုင္ၾကပါတယ္။ အခ်စ္ကို ေဖာ္ညႊန္း ဖြင့္ဆိုႏိုင္ၾကပါတယ္။ ကၽြန္မလည္း ကၽြန္မသိပ္ခ်စ္ရတဲ့ သူေတြကို သူတို႔ကို ကၽြန္မသိပ္ခ်စ္တဲ့အေၾကာင္းကို ဒီလို ဗယ္လင္တိုင္းေန႔မွာ ဖြင့္ဟျပခ်င္တာေပါ့ရွင္။

ကၽြန္မမွာ သိပ္ခ်စ္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြရွိတယ္။ ကၽြန္မတို႔အားလံုးဟာ အြန္လိုင္းေပၚမွာ ေတြ႔ဆံုခဲ့ၾကၿပီး တစ္ကယ့္ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမေတြကို ခ်စ္ခဲ့ၾကတာျဖစ္တယ္။ အခ်င္းခ်င္း အျပန္အလွန္ နားလည္ၾကင္နာမႈ ရွိၾကတယ္။ ေန႔တိုင္းလိုလို အဆက္အသြယ္ရွိၾကတယ္။ ေရေျမေတြ ေ၀းေနေပမယ့္ စိတ္ခ်င္းကေတာ့ အၿမဲတမ္း နီးေနခဲ့ၾကတယ္။ ဂ်ီေတာ့ေပၚမွာ မေတြ႔ျဖစ္ၾကရင္ေတာင္ ဖုန္းေတာ့ေခၚျဖစ္ၾကတယ္။ တစ္ရက္ စကားမေျပာရရင္ တစ္ရက္လြမ္းရေလာက္ေအာင္ကို ကၽြန္မတို႔ ခ်စ္ၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အြန္လိုင္းအခ်စ္ကို ကၽြန္မယံုတယ္။ ပကတိ ျဖဴစင္တယ္၊ ရိုးသားတယ္။ ဘာ ပကာသနမွ မေရာပဲ အသံေလးၾကားရံု၊ ေန႔တုိင္းစကားေျပာျဖစ္ရံု၊ ခံစားခ်က္ေတြ ဖလွယ္ၾကရံုနဲ႔ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ စိတ္ကို အဆံုးစြန္ထိ ညိႈ႕ယူသြားႏိုင္စြမ္းရွိတယ္။ ဟုတ္ကဲ့.. ကၽြန္မွာ သိပ္ခ်စ္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ရွိပါတယ္။

"ဂ်ဴဂ်ဴး" နဲ႔ ကၽြန္မဟာ ပလန္းနက္ဖိုရမ္မွာ စတင္ေတြ႔ဆံုခဲ့ၾကတာျဖစ္တယ္။ Dungeonsis ဆိုတဲ့ သူ႔ရဲ႕ Nick Name ေၾကာင့္ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ဒုန္းၾကမ္းစိ လို႔ေခၚေလ့ရွိၾကတယ္။ ကၽြန္မသာမက ဖိုရမ္ထဲက လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလည္း သူ႔ကို ေတာ္ေတာ္ေလး ခင္ၾကပါတယ္။ ထိုင္းႏိုင္ငံ ABAC မွာ ေက်ာင္းတက္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသူတစ္ေယာက္ ျဖစ္သလို ထိုင္းမွာ ေရာက္ေနတဲ့ ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက သူ႔ကို လူမျမင္ဖူးပဲ နာမည္ကိုေတာ့ သိေနၾကတယ္။ ကၽြန္မက သူ႔အေၾကာင္းေတြ အျမဲေျပာေျပာေနတတ္တာကိုး။ ပလန္းနက္ဖိုရမ္မွာေတာ့ သူနဲ႔ကၽြန္မ သိပ္မရင္းႏွီးခဲ့ၾကဘူး။ "ျမန္မာတီးေရွာ့ပ့္" ဆိုတဲ့ ဖိုရမ္မွာမွ အေတာ္ေလးကို ခင္မင္ရင္းႏွီးၿပီး ဂ်ီေတာ့ေပၚမွာေရာ၊ ဖုန္းဆက္ၿပီးေတာ့ေရာ၊ အီးေမလ္းနဲ႔ေကာ အဆက္အသြယ္ မျပတ္ေနခဲ့ၾကတယ္ေလ။ သူေက်ာင္းပိတ္လုိ႔ ျမန္မာျပည္ ျပန္လာရင္လည္း ကၽြန္မတို႔ ႏွစ္ေယာက္ အၿမဲတမ္းေတြ႔ျဖစ္ၾကတယ္။ ကၽြန္မရံုးနဲ႔ သူ႔ဆိုင္နဲ႔ကလည္း နီးတာကိုးရွင္။ ေမလမွာ နာဂစ္ျဖစ္ေတာ့ ကၽြန္မသူ႔အိမ္မွာ လိုက္အိပ္တဲ့ေန႔နဲ႔ ႀကံဳတယ္။ ေၾကာက္လို႔ဆိုၿပီး တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ အေသဖက္ထားၾကတာ ေမ့မရႏိုင္ဘူး။ ကၽြန္မသူ႔ကို သိပ္ခ်စ္ပါတယ္။

ဂ်ဴဂ်ဴးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေနာက္ထပ္ခ်စ္စရာ ေကာင္းတဲ့သူငယ္ခ်င္း သံုးေယာက္နဲ႔ ကၽြန္မ ထပ္ရင္းႏွီးခြင့္ရခဲ့တယ္။ "ျမန္မာတီးေရွာပ့္" ဖုိရမ္ပ်က္သြားေတာ့ အဲဒီကလူေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဘေလာဂ့္ဂါ ျဖစ္ကုန္ၾကတယ္။ ကၽြန္မလည္း အဲဒီကေနတစ္ဆင့္ ဘေလာဂ့္ဂါ ျဖစ္ခဲ့တာပါပဲ။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက MonsterOfRock လို႔ေခၚတဲ့ ကိုမြန္းစတားရဲ႕ ပဒုမၼာဖိုရမ္က နာမည္စရလာတဲ့ အခ်ိန္ျဖစ္တယ္။ ပလန္းနက္မွာ ကတည္းက ခင္မင္ရင္းစြဲရွိခဲ့ၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ျဖစ္တာေၾကာင့္ ပလန္းနက္က ယူဇာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလည္း ပဒုမၼာမွာ သြားေရးျဖစ္ၾကတယ္။ ကၽြန္မလည္း ေယာင္လည္လည္နဲ႔ ပါသြားတာေပါ့။ ဂ်ဴဂ်ဳးတို႔ကေတာ့ ေနာက္ပိုင္းအဲဒီမွာ ဖိုရမ္ေတြ ေတာက္ေလွ်ာက္ေရးျဖစ္တယ္။ ကၽြန္မကေတာ့ ဖိုရမ္သိပ္မေရးေတာ့ပဲ ဘေလာဂ့္ေလာကမွာ ေတာက္ေလွ်ာက္က်င္လည္ျဖစ္တယ္။ ပဒုမၼာကိုလည္းေရာက္ေကာ ပါရမီ လို႔ေခၚတဲ့ ခ်စ္စရာ မမတစ္ေယာက္နဲ႔ ထပ္ခင္ခြင့္ရခဲ့တယ္။ တစ္ကယ္ေတာ့ အဲဒီ မမနဲ႔ မခင္ ခင္ကတည္းက ပဒုမၼာရဲ႕ အမာခံ မန္ဘာႀကီး ဂ်ဴဂ်ဴးေၾကာင့္ သူ႔အေၾကာင္းေတြ ၾကားဖူးေနတာ ၾကာလွၿပီ။ ကၽြန္မတို႔က ဂ်ီေတာ့ေျပာရင္ သူ႔အေၾကာင္း ကိုယ့္အေၾကာင္းကအစ သူငယ္ခ်င္းေတြအေၾကာင္းပါ အၿမဲထည့္ေျပာတတ္ၾကတာကိုးရွင့္။

လန္ဒန္မွာေနတဲ့ မမပါရမီကလည္း ကၽြန္မတို႔နဲ႔ စိတ္ခ်င္းနီးခဲ့တာပါပဲ။ ဂ်ီေတာ့ကေနတစ္ဆင့္ ဖိုရမ္ထဲေနတစ္ဆင့္ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ ခင္မင္မႈေတြတိုးခဲ့ရတယ္။ စိတ္ထားေကာင္းလြန္းတဲ့ ပါရမီကို ကၽြန္မ ေလးစားအားက်ခဲ့ရတယ္။ တိုက္ဆိုင္တာ တစ္ခုက သူ႔နာမည္ကလည္း "ထက္ထက္" ပဲျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ ကၽြန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္ တရုပ္လို ထက္က်ဲက်ဲနဲ႔ ထက္ေမ့ေမ့ဆိုၿပီး တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ေခၚၾကတာ။ မမပါရမီနဲ႔ ဂ်ဴဂ်ဴးမွာ သိပ္ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ ေနာက္အမ တစ္ေယာက္ရွိေသးတယ္ ဆိုတာေၾကာင့္ နင္တို႔အမလည္း ငါ့အမပဲေပါ့ဟာ ဆိုၿပီးကၽြန္မ အဲဒီအမတစ္ေယာက္နဲ႔ ထပ္ခင္ခြင့္ ရခဲ့ျပန္တယ္။ Silver လုိ႔ေခၚတဲ့ ခပ္၀၀ မမတစ္ေယာက္ေပါ့။

မမေဆလ္းဗားက ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္တယ္။ လူတိုင္းကို ကူညီတတ္တယ္။ တစ္ခါ တစ္ခါ အားလံုးကို ႏႊဲ႔ဆိုး ဆိုးတတ္ေသးတယ္။ ကၽြန္မတို႔ဆို အႀကီးဆံုးက အငယ္ဆံုးျဖစ္ေနတယ္ဗ်ိဳ႕ဆိုၿပီး သူ႔ကိုေနာက္ေလ့ ရွိၾကတယ္။ စင္ကာပူမွာ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ မမေဆလ္ဗားကလည္း ကၽြန္မနဲ႔ ဂ်ီေတာ့အေျပာအမ်ားဆံုးသူ တစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့တာပါပဲ။ ကၽြန္မတို႔ အားလံုးအတြက္လည္း စင္ကာပူကေန လက္ေဆာင္ေတြ ပို႔ေပးတတ္ေသးတယ္။ ကၽြန္မ မွာေတာင္ သူေပးတဲ့အမွတ္တရလက္ေဆာင္ေလးေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေသးတယ္။ သူ ျမန္မာျပည္ ျပန္လာတိုင္း ကၽြန္မနဲ႔ အၿမဲေတြ႔ျဖစ္ၾကပါတယ္။

ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့ အေမရီးကားမွာေနတဲ့ ဆန္းေဒးဆိုတဲ့ အငယ္ဆံုး ေကာင္မေလးေပါ့။ အငယ္ဆံုးျဖစ္လို႔ အေပါဆံုးလည္းျဖစ္တယ္။ (ဂ်စ္ စိတ္ဆိုးရဘူးေနာ္)။ သူ႔ကိုလည္း ဂ်ဴဂ်ဴးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သိခဲ့တာပါပဲ။ ကၽြန္မနဲ႔ မခင္ခင္ ကတည္းက သူက ေနာက္သံုးေယာက္နဲ႔ ေတာ္ေတာ္ရင္းႏွီးေနၿပီ။ ကၽြန္မလိုပဲ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္တဲ့ (တစ္ကယ္က ေပါေပါေနတတ္တာ.. ဟီး) ဆန္းေဒးကိုလည္း ကၽြန္မ သိပ္ခ်စ္ခဲ့တာပါပဲ။ အခြင့္အေရးရတိုင္း သူတို႔အားလံုးနဲ႔ ကၽြန္မ Yahoo Conference ေျပာျဖစ္ၾကတယ္။ အားလံုးနဲ႔ ဖုန္းေျပာရတာ ဘယ္ေလာက္ ေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းလိမ့္မလဲဆိုတာ ေတြးသာၾကည့္ၾကေတာ့ေပါ့ေနာ္။ ခုဆို ဆန္းေဒးပို႔ေပးတဲ့ ကၽြန္မလည္း သိပ္ႀကိဳက္တဲ့ Beyond Paradise ေရေမႊးပုလင္းကို ျမင္တိုင္း ကၽြန္မ သူ႔ကို သိပ္သတိရတယ္။ ဂ်ဴဂ်ဴးတို႔ ဆန္ေဒးတို႔အားလံုးထဲမွာ ကၽြန္မနဲ႔ေတြ႔ဖူးတာဆိုလို႔ ဂ်ဴဂ်ဳးရယ္ မမေဆလ္ဗားရယ္ပဲ ရွိေသးတယ္။ မမပါရမီနဲ႔ ဆန္းေဒးကိုလည္း ကၽြန္မ တစ္ေန႔ေန႔မွာ ေတြ႔ခြင့္ရလိမ့္မယ္ ထင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မတို႔အားလံုးက လူခ်င္းေ၀းေနၾကေပမယ့္ ရင္ခုန္းသံခ်င္း အနီးဆံုးမွာ ရွိေနၾကပါတယ္။ ကၽြန္မ သူတို႔အားလံုးကို သိပ္ခ်စ္သလို သူတို႔ကလည္း ကၽြန္မကို ခ်စ္ၾကလိမ့္မယ္လို႔ ယံုၾကည္တယ္။

ဗယ္လင္းတိုင္းေန႔မွာ အခ်စ္အေၾကာင္းကို ဖြင့္ဆိုျပသဖို႔ဆိုရင္ ကၽြန္မခ်စ္သူကို ဘယ္ေလာက္ခ်စ္ေၾကာင္းလည္း ခ်စ္သူသိေအာင္ ေျပာျပရအံုးမွာေပါ့။ ကၽြန္မရဲ႕ စိတ္ကူးယဥ္ ၀တၳဳေတြကို ဖတ္ၿပီး "ကိုယ့္ကိုမ်ား ေစာင္းေရးထားသလား" လို႔ေမးေလ့ရွိတဲ့ ခ်စ္သူအတြက္ သူ႔ကို တုိက္ရိုက္ ရည္ညႊန္းတဲ့စာေလးကိုေတာ့ ကၽြန္မဒီေန႔မွာေရးျပခ်င္ေသးတယ္။ ကၽြန္မ အခ်စ္ေတြကိုလည္း သူ နားလည္ႏိုင္ဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္တယ္။

အင္တာနက္ေခတ္ႀကီးမွာ သူနဲ႕ကၽြန္မ စတင္ေတြ႔ဆံုခဲ့တဲ့ ေနရာကလည္း အြန္လိုင္းရဲ႕ တစ္ေနရာမွာလို႔ ေျပာပါရေစရွင္။ သူ႔ အေျပာေတြအရေတာ့ ကၽြန္မ သူ႔ကို စိတ္မ၀င္စားခင္ အခ်ိန္ကတည္းက သူက ကၽြန္မကို ခ်စ္ေနခဲ့တာဆိုပဲ။ ကၽြန္မထက္ အသက္နည္းနည္းႀကီးတဲ့သူက အခ်စ္နဲ႔ပတ္သက္လို႔ အေတြ႔အႀကံဳေတြ အမ်ားႀကီးရွိခဲ့ဖူးတယ္။ ကၽြန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္ အျပင္မွာ ေတြ႔ဖူးၾကတဲ့ အခ်ိန္ေတြကထိ ကၽြန္မသူ႔ကို လံုး၀ စိတ္မ၀င္စားခဲ့ေသးတာ ေသခ်ာတယ္။ သူ ကၽြန္မကို ရည္းစားစကား ေျပာခဲ့တုန္းကလည္း ကၽြန္မသူ႔ကို အရမ္းမခ်စ္ခဲ့ေသးတာေတာ့ ကၽြန္မ ၀န္ခံရပါလိမ့္မယ္။ ရည္းစား မထားဖူးေပမယ့္ ရည္းစားစကားေျပာတာကို ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ခံရဖူးတဲ့ ကၽြန္မအတြက္ သူ႔စကားကို စ ၾကားရတုန္းကလည္း သိပ္ေတာ့ မထူးဆန္းပါဘူး။ ထူးဆန္းတာ တစ္ခုကေတာ့ အဲဒီတုန္းက ကၽြန္မ ရင္ေတြခုန္ေနခဲ့တယ္ေလ။ တစ္ျခား ေကာင္ေလးေတြ အျပင္မွာေကာ အြန္လိုင္းမွာေကာ ကၽြန္မကို လိုက္ႀကိဳက္ဖူးၾကတယ္။ ကၽြန္မ ရင္ကေလးေတာင္ တစ္ခ်က္မခုန္ခဲ့တာေတာ့ အမွန္တရားပါ။ ဒီထက္ ပိုထူးဆန္းတာက သူ ကၽြန္မကို ခ်စ္လိမ့္မယ္လို႔ ဘယ္တုန္းကမွ မေမွ်ာ္လင့္ဖူးခဲ့တာပါပဲ။

သမားရိုးက် လူေတြနဲ႔ နည္းနည္းကြဲထြက္တဲ့၊ ထူးဆန္းတဲ့ အေတြးအေခၚေတြရွိတဲ့၊ မာန နည္းနည္းႀကီးတဲ့၊ လူ႔အသိုင္းအ၀ိုင္းနဲ႔ နည္းနည္း အံမ၀င္တဲ့ သူ႔ကိုခ်စ္ရတာ ကၽြန္မအတြက္ေတာ့ ပင္ပန္းလြန္းလွပါတယ္။ ကၽြန္မသူ႔ကို ေတာ္ေတာ္ႀကီးခ်စ္မွန္း သိသြားရတာကေတာ့ သူနဲ႔ ကၽြန္မၾကားမွာ နတ္ဆိုးမ တစ္ေယာက္၀င္ေမႊတဲ့ အခ်ိန္မွာေပါ့။ အဲဒီေတာ့မွ ကၽြန္မသူ႔ကို ဘယ္လိုနည္းနဲ႔မွ ဆံုးရံႈးလို႔ မျဖစ္ေၾကာင္း ကၽြန္မသိလိုက္ရတာပါ။ သူ႔အတြက္နဲ႔ က်ရတဲ့ မ်က္ရည္ေတြဟာ ဘယ္သူမွ မသိႏိုင္ဘူးဆိုရင္ေတာင္ ကၽြန္မ အိပ္ရာထဲက ေခါင္းအံုးေလးကေတာ့ သိလိမ့္မယ္ထင္တယ္။ ဟုတ္တယ္.. အဲဒီအခ်ိန္ေတြတုန္းက ကၽြန္မ ေတာ္ေတာ္ငိုခဲ့ရတယ္။

သူနဲ႔သက္ဆိုင္တဲ့ သူ႔ရဲ႕ အတိတ္ကအေၾကာင္းေတြဟာ ကၽြန္မအတြက္ေတာ့ ရင္နာစရာ ေကာင္းလြန္းလွတဲ့ အျဖစ္ေတြျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မက အတိတ္ကို ျပန္ေတြးၿပီး အစေဖာ္ ရစ္တတ္တဲ့ လူစားမ်ိဳး မဟုတ္ဘူးေလ။ အတိတ္ကို အတိတ္မွာပဲ ထားခဲ့ခ်င္ၿပီး ပစၥဳပန္နဲ႔ အနာဂတ္ကိုသာ သူ႔နဲ႔အတူ အေကာင္းဆံုး ရင္ဆိုင္သြားခ်င္တာ။ သူပဲ ဘာပဲ ျဖစ္ခဲ့၊ ျဖစ္ခဲ့ ကၽြန္မသူ႔ကို သိပ္ခ်စ္တဲ့အတြက္ သူ႔ကို ခြင့္လြတ္ႏိုင္ပါတယ္။ လက္ရွိအခ်ိန္မွာ ျပသနာ နည္းနည္းႀကံဳလာရျပန္ေတာ့လည္း ကၽြန္မ ဒါေတြကိုေမ့ထားၿပီး ေနတတ္ေအာင္ႀကိဳးစားခဲ့တယ္။ ကၽြန္မအတြက္ေၾကာင့္ သူ စိတ္ညစ္မွာကို ကၽြန္မ မလိုလားဘူးေလ။ ကၽြန္မက သိပ္ခ်စ္တာကိုးရွင့္။

အလုပ္နဲ႔ စာေရးျခင္းႏွင့္ အရက္ကို ကၽြန္မထက္ ပိုအေလးေပးတဲ့၊ ကၽြန္မထက္ ပိုဂရုစိုက္တဲ့ သူ႔ကို ကၽြန္မ တစ္ခါ တစ္ေလ နည္းနည္းေတာ့ စိတ္တိုခ်င္ေသးတယ္။ သို႔ေသာ္ ကၽြန္မသည္ သူ႔ကို ခ်စ္တဲ့အတြက္ သူနဲ႔ပတ္သက္ေသာ၊ သူစိတ္၀င္စားေသာ အရာအားလံုးကိုလည္း ခ်စ္ႏိုင္ရမယ္လို႔ ေတြးလိုက္တဲ့အခါ ကၽြန္မ အလိုလိုစိတ္ခ်မ္းသာသြားရျပန္တယ္။ ကၽြန္မကို ေမ့ထားၿပီး သူ႔အလုပ္မွာ၊ သူစိတ္၀င္စားတဲ့ အႏုပညာေတြမွာ သူ႕သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ သူေပ်ာ္ေနရင္ ကၽြန္မလည္း ေပ်ာ္ရတာေပါ့ရွင္။ မိန္းမတို႔ သဘာ၀ ကိုယ့္ကိုဂရုစိုက္တာ မခံခ်င္ဘူးလားလို႔ ေမးေတာ့ အရမ္းကို ခံခ်င္တာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မဆိုတဲ့ မိန္းမကလည္း နည္းနည္း မာနႀကီးေလေတာ့ သူ႔ကို ဒါေလးဖြင့္ေျပာရမွာ ၀န္ေလးေနခဲ့မိတာကေတာ့ အမွန္တရားတစ္ခုလို႔ ေျပာရမွာျဖစ္တယ္။

"ကုိယ့္ကို ဘာလို႔ မခ်ဳပ္ခ်ယ္တာလဲ.. ဘာလို႔ မၾကပ္တာလဲ" လို႔ သူက ကၽြန္မကို ေမးခဲ့ဖူးတယ္။ ေယာက်ၤားဆိုတဲ့ အမ်ိဳးေတြက သူတို႔ကို သံသယမ်ားၿပီး ခ်ဳပ္ခ်ယ္လြန္းရင္ ရြဲ႕ၿပီး ပိုမခံခ်င္ေအာင္ လုပ္ျပတတ္တယ္ဆိုတဲ့ သေဘာကိုေတာ့ ကၽြန္မ နည္းနည္း နားလည္ပါတယ္။ ယံုၾကည္ၾကလြန္းရင္လည္း ေျခတစ္ဖက္က ေနာက္တစ္ေနရာကို ခုန္ေက်ာ္တတ္တာမ်ိဳးကိုလည္း ကၽြန္မ သတိရွိပါေသးတယ္။ အဲဒီ အစြန္းႏွစ္ဘက္ၾကား မွ်ေအာင္ ေနရတာ ကၽြန္မအတြက္ေတာ့ သိပ္ပင္ပန္းလြန္းလွပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ ေနတတ္သလို၊ ေနခ်င္သလို ေနခြင့္ျပဳထားတာဟာ ကၽြန္မသူ႔ကို အရမ္းခ်စ္လို႔ ျဖစ္တယ္ဆိုတာကိုေတာ့ သူ႔ကို သိေစခ်င္ေသးတယ္။

သူ႔ရဲ႕ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ေျမာက္ ရည္းစားမွန္း မသိတဲ့ ကၽြန္မ အတြက္ေတာ့ သူသည္သာလွ်င္ ပထမဆံုး ခ်စ္ရတဲ့သူ ျဖစ္တယ္။ သူ႔အျပင္ ေနာက္တစ္ေယာက္ကို ေျပာင္းခ်စ္ဖို႔ ဆိုတာကေတာ့ ကၽြန္မအတြက္ တစ္သက္စာ ဆိုတဲ့အခ်ိန္တစ္ခုေတာ့ လိုလိမ့္မယ္ ထင္တယ္။ ခ်စ္သူ ရည္းစားေတြၾကားမွာ အမွတ္တရ တစ္ခုခုဆိုတာကေတာ့ အၿမဲရွိေနတတ္ၾကတယ္။ သူနဲ႔ ကၽြန္မၾကားက အမွတ္တရ ဆိုတာကေတာ့ လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ျပဖို႔ ေတာ္ေတာ္ခဲယဥ္းတဲ့ အရာတစ္ခုျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ သူနဲ႔ စကားေျပာေနရတဲ့ အခ်ိန္တိုင္း၊ သူ႔ကို လြမ္းေနရတဲ့ အခ်ိန္တိုင္းဟာ ကၽြန္မအတြက္ေတာ့ သူနဲ႔ ပတ္သက္သမွ် အမွတ္တရေတြ ျဖစ္တယ္။

ကၽြန္မွာ သိပ္ခ်စ္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြရွိသလို၊ သိပ္ခ်စ္ရတဲ့ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္လည္း ရွိေနပါတယ္။